Przydatność badań ultrasonograficznych kości piętowej w diagnostyce osteoporozy

S. Nayak i wsp – Meta-analysis: accuracy of quantitative ultrasound for identifying patients with osteoporosis Ann Intern Med 2006;144:832
Według szacunkowych danych problem osteoporozy dotyczy 200 milionów mieszkańców Ziemi. Zgodnie z przyjętą arbitralnie definicją WHO osteoporozę definiuje T-score (wskaźnik odnoszący aktualną gęstość kości do wartości średniej osób młodych) poniżej – 2,5, a osteopenię określają wartości T-score między -1,0 a -2,5.

Złotym standardem w pomiarze gęstości kości jest dwuwiązkowa absorpcjometria rentgenowska (DXA). Wykazano, że od gęstości i mikroarchitektury kości zależy także transmisja wiązki ultradźwiękowej i szybkość jej rozproszenia. Stało się to podstawą konstrukcji łatwiejszych w użyciu, przenośnych aparatów, które posługując się wiązką ultradźwiękowa i odpowiednimi ilościowymi pomiarami np. ilościowym ultradźwiękowym wskaźnikiem transmisji, mogą być przydatne w diagnostyce osteoporozy.

Powstało więc pytanie, czy pomiary ultradźwiękowe w sposób wystarczająco dokładny i czuły identyfikują osoby zagrożone osteoporozą i jej konsekwencjami, w porównaniu z tradycyjnymi metodami pomiaru gęstości tkanki kostnej. Metaanaliza dotychczasowych badań w tym zakresie stała się przedmiotem publikacji na łamach Annals of Internal Medicine. Czułość tej metody dla wykrycia osteoporozy, w odniesieniu do kryteriów stworzonych dla DXA, wyniosła 79% a specyficzność 58%.

A zatem, zdaniem autorów, dokładność ultrasonografii w diagnozowaniu osteoporozy okazała się zbyt mała, by rekomendować tę metodę do badań przesiewowych (jako zastąpienie standardowego pomiaru gęstości kości). Nie oznacza to, że omawiana metoda nie jest użyteczna w określonych przypadkach. Niezbędne są badania skuteczności leczenia osteoporozy zdiagnozowanej ultrasonograficznie, a także analizy farmakoekonomiczne.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2006-07-06