Depresja a choroby układu sercowo-naczyniowego-współczesny stan wiedzy

Mary A. Whooley – Depression and cardiovascular disease. Healing the broken-hearted JAMA 2006;295:2874
Liczne badania wykazały, że pełnoobjawowa depresja oraz nastrój depresyjny są czynnikami ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej serca (CHD), nawracających incydentów wieńcowych u osób z już ustaloną CHD oraz niekorzystnego przebiegu u pacjentów, którzy przebyli zabieg operacyjny wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych.

Zwiększone ryzyko wtórnych do depresji incydentów sercowo-naczyniowych wydaje się nie mieć związku z wiekiem, cukrzycą, otyłością, paleniem papierosów, poziomem lipidów w surowicy krwi, jak również ze stopniem wyjściowego uszkodzenia serca. Przyczyną niekorzystnego wpływu depresji na układ krążenia może być niezadowalająca odpowiedź chorego na stosowane farmaceutyki.

Mary A. Whooley, w artykule opublikowanym w Journal of American Medical Association, podsumowuje aktualną wiedzę na temat wpływu depresji na układ sercowo-naczyniowy. Problem jest istotny, gdyż depresja występuje u 20% pacjentów ambulatoryjnych z CAD, u 30-40% pacjentów z niewydolnością serca i aż u 50% pacjentów poddanych rewaskularyzacji chirurgicznej i przezskórnej z powodu ostrych zespołów wieńcowych.

Do tej pory żadne z randomizowanych badań nie udowodniło jednoznacznie, że opanowanie depresji poprawia wyniki leczenia choroby podstawowej. Mimo to, jak podkreśla autorka, warto poszukiwać depresji u pacjentów z chorobami serca, gdyż rozpoznanie tej choroby jest stosunkowo łatwe. Jej zdaniem warto też wdrażać odpowiednie leczenie, gdyż jest ono bezpieczne, pozwala złagodzić objawy i poprawić jakość życia chorego.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2006-06-28