Zespół nagłej śmierci niemowląt-współczesny stan wiedzy

Carl E. Hunt, Fern R. Hauck – Sudden infant death syndrome tytuł angielski LINK: CMAJ 2006;174:1861
Zespół nagłej śmierci niemowląt (sudden infant death syndrome – SIDS) pozostaje najczęstszą przyczyną zgonów dzieci w przedziale wiekowym 1 miesiąc – 1 rok w krajach rozwiniętych (w USA i Kanadzie wskaźnik śmiertelności z powodu SIDS wynosi 0.3-0.6 na 1000 żywych urodzeń). Tym bardziej warto zapoznać się z treścią artykułu przeglądowego poświęconego temu zagadnieniu, opublikowanego w Canadian Medical Association Journal.

Pomimo licznych badań, przyczyna SIDS pozostaje w dużej mierze nieznana. Udało się natomiast zidentyfikować szereg czynników ryzyka tego zespołu, z których niektóre poddają się modyfikacji. Należą do nich między innymi palenie, picie alkoholu oraz nadużywanie leków (szczególnie opioidów) przez kobiety w ciąży, niewłaściwa opieka nad ciężarną oraz młody wiek, niski poziom wykształcenia i zarobków przyszłej matki.

SIDS dotyczy najczęściej niemowląt płci męskiej w 2-4 miesiącu życia, w szczególności wcześniaków. Ryzyko nagłego zgonu wzrasta, jeśli dziecko śpi w pozycji na brzuchu lub na boku. Omawiany zespół występuje częściej u noworodków i niemowląt po niedawno przebytej chorobie gorączkowej, a także eksponowanych na dym tytoniowy lub wysoką temperaturę. Kolejnym czynnikiem ryzyka jest miękkie posłanie.

Rodzicom doradza się pozostawanie z dzieckiem w tym samym pokoju, ale nie dzielenie z nim łóżka. Trwają próby identyfikacji genetycznych czynników predysponujących do wystąpienia SIDS. U zmarłych dzieci wykrywano nieprawidłowości w zakresie kanałów jonowych w sercu, regionu promotorowego genu transportera serotoniny oraz w autonomicznym układzie nerwowym. W patogenezie SIDS bierze się również pod uwagę zakażenie i zapalenie.

Pomimo coraz bogatszej wiedzy, wciąż nie ma skutecznych metod prewencji zespołu nagłej śmierci noworodków. Podstawową interwencją jest obecnie popularyzacja wiedzy na temat modyfikowalnych czynników ryzyka wśród rodziców i opiekunów dzieci.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2006-06-20