Bezpieczeństwo i skuteczność diet ubogowęglowodanowych

Allen R. Last i Stephen A. Wilson – Low-carbohydrate diets Am Fam Physician 2006;73:1942
Czy diety ubogowęglowodanowe wykazują wyższość nad innymi dietami w obniżaniu masy ciała? Odpowiedzi na to pytanie udzielają Allen R. Last i Stephen A. Wilson, autorzy przeglądowego artykułu opublikowanego w American Family Physician.

Odchudzanie jest tematem modnym, co nie budzi zdziwienia, jeśli wziąć pod uwagę dane na temat rozpowszechnienia otyłości w krajach Zachodnich. Przykładowo, w USA, w okresie od 1976 do chwili obecnej odsetek osób otyłych wzrósł z 14.5% do 30.5%.

Z definicji, dieta ubogowęglowodanowa to taka, w której dobowa zawartość węglowodanów wynosi od 20 do 60 g, a ich procentowy udział nie przekracza 20% zawartości kalorycznej. Prototypem diety ubogowęglowodanowej jest słynna już dieta Atkinsa. Do tej grupy należą również Zone Diet, Carbohydrate Addict Diet oraz Dieta South Beach.

Jednym z argumentów podnoszonych przez zwolenników omawianej metody odchudzania się jest jej korzystny wpływ na poposiłkowe stężenie insuliny i glukozy, wynikający z przewagi pokarmów o niskim indeksie glikemicznym.

Dane liczbowe Na temat diet ubogowęglowodanowych pochodzą w większości z badań o niskiej jakości, bez randomizacji i grupy kontrolnej. Wynika z nich, że w porównaniu z dietami ubogotłuszczowymi pozwalają na uzyskanie nieznacznie większego obniżenia masy ciała, w trakcie pierwszych 3-6 miesięcy stosowania, ale już po roku skuteczność obu rodzajów diet wyrównuje się. Wydaje się, że diety ubogowęglowodanowe nie pogarszają profilu lipidowego, jednak ich odległy wpływ na parametry sercowo-naczyniowe nie jest znany. U osób stosujących omawiane diety warto rozważyć suplementację witamin.

Opracowane na podstawie: American Family Physican / 2006-06-01