Farmaceuta kliniczny może mieć korzystny wpływ na jakość opieki szpitalnej

Peter J. Kaboli i wsp – Clinical pharmacists and inpatients medical care. A systematic review Arch Intern Med 2006;166:955
W Archives of Internal Medicine warto zwrócić uwagę na przegląd systematyczny badań poświęconych znaczeniu farmaceutów klinicznych dla jakości opieki nad pacjentami szpitalnymi.

Stanowisko farmaceuty klinicznego, praktycznie obce naszemu systemowi opieki zdrowotnej, pojawiło się w latach 80-tych ubiegłego wieku i zyskało dużą popularność w rozwiniętych krajach zachodnich. Farmaceuta kliniczny jest członkiem zespołu leczącego i pełni głównie funkcje doradcze.

Pomysłodawcom nowej roli farmaceutów szpitalnych przyświecała z jednej strony chęć poprawy jakości opieki zdrowotnej, z drugiej zmotywowanie tej grupy zawodowej, na co dzień kojarzonej wyłącznie z wydawaniem leków

W latach 1985-2005 opublikowano 343 badań, w których oceniano następstwa decyzji o zmianie roli farmaceutów klinicznych. Analiza metodyki tych prac pozwoliła na selekcje 36 najwartościowszych. W 7 z 12 badań wykazano, że udział farmaceutów klinicznych w procesie leczenia wiązał się ze zmniejszeniem częstości działań niepożądanych leków oraz błędów popełnianych przy ich wyborze. Poprawę w zakresie stopnia przestrzegania zaleceń dotyczących farmakoterapii oraz znaczące poszerzenie wiedzy pacjentów na temat leczenia wykazano w 7 z 11 prac, w których oceniano te parametry. Z kolei w 9 na 17 badań znaleziono dowody na skrócenie czasu hospitalizacji pacjentów leczonych przez rozszerzony zespół terapeutyczny. W żadnym przypadku farmaceuci nie przyczynili się do pogorszenia przebiegu choroby u analizowanych pacjentów i tylko w jednej z prac stwierdzono, że udział farmaceuty wiązał się ze zwiększeniem wydatków na leczenie.

Podsumowując, dotychczasowe dane, z kilkoma wyjątkami, pośrednio wskazują na to, że także w Polsce warto przeanalizować i ponownie zdefiniować rolę farmaceutów szpitalnych.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2006-05-08