Porównanie strategii profilaktyki wieńcowej

Douglas M. Manuel i wsp – Revisiting Rose: strategies for reducing coronary heart disease BMJ 2006;332;659
Najnowsze wytyczne nowozelandzkie, oparte wyłącznie na ocenie globalnego ryzyka wyjściowego, wskazują na konieczność podawania statyn u wszystkich osób z dziesięcioletnim ryzykiem wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych wynoszącym powyżej 15%, niezależnie od zaburzeń lipidowych. Inne wytyczne często opierają się na progowych wartościach stężenia lipidów (różnych w zależności od wyjściowego ryzyka).

Celem opublikowanej w British Medical Journal pracy Douglasa Manuela i wsp. było porównanie skuteczności różnych strategii profilaktyki wieńcowej. Do badania wykorzystano dane 6270 osób w wieku 20-74 lat, pochodzące z przekrojowego badania populacji kanadyjskiej (Canadian Heart Health Survey).

Autorzy ocenili potencjalny wpływ 3 różnych strategii postępowania na rokowanie: strategii populacyjnej (obniżenie stężenia cholesterolu o 2% dla całej populacji), strategii redukcji pojedynczego czynnika ryzyka (leczenie osób ze stężeniem cholesterolu > 6,2 mmol/l) oraz strategii interwencji w grupie wysokiego globalnego ryzyka (interwencja u osób z wysokim ryzykiem choroby wieńcowej/chorób sercowo – naczyniowych).

W pierwszym przypadku leczenia wymagałoby 100% osób. Przy przyjęciu strategii redukcji pojedynczego czynnika ryzyka (cholesterol >6,2 mmol/l) odsetek ten wynosiłby 11%, a w przypadku objęcia opieką grupy wysokiego globalnego ryzyka interwencja byłaby konieczna u 12,9% osób.

Na podstawie analiz oszacowano, że podejście populacyjne pozwala zapobiegać 42 zgonom wieńcowym w liczącej 100 000 osób populacji. Strategia interwencji w przypadku wysokiego globalnego ryzyka pozwala uniknąć 290 zgonów/100 000 osób i jest ponad dwa razy skuteczniejsza niż strategia redukcji pojedynczego czynnika ryzyka (125 zgonów/100 000 osób).

O nieskuteczności strategii populacyjnej przesądza, zdaniem autorów, niskie ryzyko zgonu wieńcowego w populacji ogólnej. Natomiast strategia oparta na ocenie ryzyka globalnego, ukierunkowana na chorych szczególnie zagrożonych, jest uzasadniona ekonomicznie i pozwala najskuteczniej poprawić rokowanie na poziomie populacji.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2006-03-18

Dodaj komentarz