Epidemiologia dużej depresji w Kanadzie

Scott B. Patten i wsp – Descriptive epidemiology of major depression in Canada Can J Psych 2006;51:84
W Canadian Journal of Psychiatry opublikowano wyniki przekrojowego badania populacyjnego, którego autorzy analizowali epidemiologię dużej depresji w Kanadzie. Badanie było częścią większego, ogólnokrajowego projektu, The Canadian Community Health Survey, którego celem jest ocena stanu zdrowia kanadyjskiej populacji.

Atutem pracy jest duża liczebność badanej grupy oraz wszechstronna analiza zależności pomiędzy depresją a czynnikami demograficznymi i środowiskowymi. Z badania wynika, że na dużą depresję zapaść może w ciągu życia 12.2% Kanadyjczyków. W roku poprzedzającym analizę duża depresja wystąpiła u 4.8% uczestników próby, zaś w okresie 30 dni przed analizą u 1.8% badanych. Zgodnie z oczekiwaniami, choroba była częstsza u kobiet niż u mężczyzn, choć różnica pomiędzy płciami zmniejszała się wraz z wiekiem. Grupą najbardziej narażoną na dużą depresję były osoby pomiędzy 15 a 25 rokiem życia.

Wykazano zależność pomiędzy dużą depresją a przewlekłymi chorobami, brakiem zatrudnienia i wysokością dochodów, ale nie z poziomem wykształcenia. Osoby rozwiedzione i owdowiałe chorowały 2-3-krotnie częściej od osób w związkach małżeńskich. U samotnych mężczyzn częstość występowania dużej depresji zwiększała się wraz z wiekiem, choć i tak była niższa niż u osób, które w przeszłości były w związku małżeńskim. Częstość występowania dużej depresji okazała się nieznacznie mniejsza w Kanadzie niż w USA i krajach europejskich. Interesująca jest tendencja do zmniejszania się zapadalności na tę chorobę w starszych grupach wiekowych.

Przekrojowy charakter pracy uniemożliwia wprawdzie zdefiniowanie zależności przyczynowo-skutkowych pomiędzy analizowanymi czynnikami demograficznymi i środowiskowymi a zapadalnością na depresję niemniej, zdaniem autorów, trudno przecenić wartość uzyskanych w badaniu informacji.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2006-03-29