Czy prewencja pierwotna może zmienić obraz choroby niedokrwiennej serca?

Sidney C. Smith Jr. – Can preventive therapy alter the initial presentation of coronary heart disease? Ann Int Med 2006;144:296
W komentarzu redakcyjnym opublikowanym w Annals of Internal Medicine Sidney C. Smith Jr. zastanawia się, na ile środki farmakologiczne stosowane w prewencji pierwotnej wpływają na obraz kliniczny rozpoznawanej po raz pierwszy choroby niedokrwiennej serca (CHD).

Podstawą komentarza jest praca Go i wsp. opublikowana w tym samym numerze pisma, w której autorzy porównują grupę pacjentów, u której pierwszym objawem CHD był świeży zawał serca, z grupą pacjentów, u których choroba wystąpiła w postaci stabilnej dławicy wysiłkowej. Pacjenci z grupy pierwszej częściej prowadzili siedzący tryb życia, palili papierosy i cierpieli na nadciśnienie tętnicze, z kolei rzadziej stosowali statyny (dopasowany wskaźnik ryzyka 0.45 [95% CI, 0.32-0.62]) oraz beta blokery (dopasowany wskaźnik ryzyka 0.26 [CI, 0.19-0.35]). Go i wsp. nie znaleźli różnic pomiędzy grupami w częstości przyjmowania ACE inhibitorów.

Autor komentarza ostrożnie odnosi się do uzyskanych danych. W przedstawionej na łamach „Annals,” nie mającej charakteru prospektywnego pracy, nie wzięto pod uwagę częstości stosowania aspiryny, mogącej odgrywać istotną rolę w prewencji CHD. Nie zbadano także wpływu dawki statyn i stopnia redukcji poziomu cholesterolu LDL. Spekulatywnym pozostaje mechanizm w jakim statyny zapobiegają powstaniu świeżego zawału serca.

Mimo zachęcających danych wskazujących na potrzebę stosowania statyn i beta blokerów w prewencji pierwotnej, konieczne jest zatem przeprowadzenie klinicznych badań randomizowanych, a potwierdzenie przedstawionych w artykule obserwacji może przyczynić się do zasadniczej zmiany w sposobie postępowania.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2006-02-21