Suplementacja wapnia i witaminy D u kobiet po menopauzie

Joel S. Finkelstein – Calcium plus vitamin D for postmenopausal women – bone appetit? N Engl J Med 2006;354:750
W New England Journal of Medicine opublikowano wyniki badania z randomizacją i grupą kontrolną, w którym Jackson i wsp. analizowali wpływ suplementacji wapnia i witaminy D na ryzyko złamań u ponad 36000 kobiet w wieku pomenopauzalnym (w ramach projektu Women`s Health Initiative). Dobowa dawka wapnia podawana kobietom wynosiła 1000 mg na dobę, a dawka witaminy D 400 IU na dobę.

W porównaniu z grupą placebo, w grupie badanej uzyskano 1-procentowy przyrost gęstości mineralnej kości. W analizie intention-to-treat nie towarzyszyło temu znamiennie obniżenie ryzyka złamań. Z kolei u osób objętych suplementacją wapnia i witaminy D znacząco, bo aż o 17%, wzrosło ryzyko kamicy nerkowej.

W komentarzu do pracy, Joel S. Finkelstein zauważa, że wnioski z badania Jacksona i wsp. pokrywają się z obserwacjami z wcześniejszych prac dotyczących omawianego zagadnienia, w których stwierdzano niewielki, korzystny wpływ wapnia i witaminy D na gęstość mineralną kości, nie przekładający się jednak na obniżenie ryzyka złamań. Zdaniem Finkelsteina, o negatywnych wynikach pracy Jacksona i wsp. mogły jednak zadecydować niedoskonałości metodyki, w tym dopuszczenie stosowania preparatów wapnia i witaminy D poza protokołem badania. W efekcie, aż 64 procent z grupy placebo stosowało na co dzień co najmniej 800 mg wapnia, a u 42 procent dobowe spożycie witaminy D przekraczało 400 IU.

Wskazując na potrzebę ostrożnej interpretacji wniosków z omawianego badania, Finkelstein proponuje tymczasowe podtrzymanie dotychczasowych zaleceń, zgodnie z którymi kobiety po menopauzie powinny przyjmować odpowiednią dzienną dawkę wapnia i witaminy D (w diecie, suplementach lub z obu tych źródeł). Jednocześnie zastrzega, że sama suplementacja może być niewystarczająca u kobiet z dodatkowymi czynnikami ryzyka, u których należy rozważać zastosowanie leków o udowodnionym, korzystnym wpływie na ryzyko złamań.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2006-02-16