Stan wiedzy na temat depresji – opinie ekspertów

Alan J. Gelenberg i wsp – The state of knowledge of chronic depression J Clin Psychiatry 2006;67:179
W Journal of Clinical Psychiatry zwraca uwagę zapis ciekawej dyskusji na temat przewlekłej depresji, w której wzięli udział światowej klasy eksperci z tej dziedziny. Zwrócono w niej uwagę na potrzebę uproszczenia klasyfikacji depresji. Zdaniem rozmówców, aktualny stan wiedzy na temat choroby pozwala na zaklasyfikowanie jej do czterech grup, w zależności od ciężkości (łagodna lub umiarkowana-ciężka) oraz czasu trwania (ostra lub przewlekła).

Wiele miejsca w dyskusji poświęcono dystymii, która w nowej klasyfikacji w całości wypełnia grupę łagodnych zaburzeń o przewlekłym przebiegu. Eksperci podkreślali, że wiąże się ona z wysokim, wynoszącym około 60 procent, ryzykiem wystąpienia dużej depresji w późniejszym okresie życia.

Wymiana doświadczeń na temat leczenia przewlekłej depresji zaowocowała sformułowaniem zaleceń dotyczących tego problemu. Podkreślono, że w przeciwieństwie do zaburzeń ostrych i nawracających, w przewlekłej depresji obserwuje się niższą skuteczność leków antydepresyjnych stosowanych w monoterapii. Postępowaniem z wyboru w tej postaci choroby powinno być jednoczesne stosowanie farmako- i psychoterapii. Z kolei w leczeniu pierwszego lub drugiego epizodu łagodnej lub średnio ciężkiej, niepowikłanej, dużej depresji, psychoterapia i leczenie farmakologiczne mogą być stosowane zamiennie.

Skuteczność leków przeciwdepresyjnych jest porównywalna, jednak ich nowsze generacje charakteryzują się większym bezpieczeństwem i łatwością stosowania. Wśród metod psychoterapii największą rolę odgrywa metoda poznawczo-behawioralna CBASP (Cognitive Behavioral Analysis System of Psychotherapy). Odsetek nawrotów po przerwaniu leczenia jest znaczący (ponad 50% w okresie 2 lat), toteż chorych nie stosujących leków należy objąć ścisłą obserwacją.

Opracowane na podstawie: Journal of Clinical Psychiatry / 2006-02-28