Peptydy natriuretyczne – zastosowanie w niewydolności serca

G. A. Wright i A. D. Struthers – Natriuretic peptides as a prognostic marker and therapeutic target in heart failure Heart 2006;92;149
Gary Wright i Allan Struthers opublikowali na łamach The Heart artykuł poglądowy poświęcony zastosowaniu peptydów natriuretycznych (NP) u chorych z niewydolnością serca. W kolejnych częściach pracy omówiono rokownicze znaczenie wyników oznaczeń NP u chorych z niewyrównaną niewydolnością serca, łagodną niewydolnością serca i bezobjawową dysfunkcją lewej komory oraz w populacji ogólnej. Osobny fragment tekstu poświęcono zastosowaniu seryjnych pomiarów NP w ocenie efektywności leczenia niewydolności serca, ocenie wskazań do implantacji kardiowerterów-defibrylatorów oraz przeszczepów serca.

Omawiając zastosowanie NP w monitorowaniu leczenia niewydolności serca Wright i Struthers piszą między innymi, że wstępne dane sugerują, iż dawkowanie leków w taki sposób, aby powodowały obniżenie stężenia BNP u chorych z niewydolnością serca może przynosić korzyści, w postaci ograniczenia liczby ponownych hospitalizacji, epizodów dekompensacji niewydolności serca oraz zgonów sercowo-naczyniowych. Cytują przy tej okazji wyniki subanalizy badania ValHeFT (Valsartan Heart Failure Trial), która jako pierwsza potwierdziła, że obniżenie poziomu mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) w trakcie terapii powoduje zmniejszenie chorobowości i śmiertelności. W innym, niedawno prezentowanym badaniu, na grupie 220 chorych (II-IV klasa NYHA i frakcja wyrzucania lewej komory <45%) leczenie prowadzone w oparciu o oznaczenia poziomów BNP i mające na celu jego obniżenie do <100 pg/ml, zmniejszyło liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych i hospitalizacji o ponad połowę, w porównaniu do tradycyjnych, klinicznych metod monitorowania leczenia.

Autorzy przywołują także dane retrospektywne pozwalające sądzić, że N-terminalny BNP stanowi niezależny predyktor tachyarytmii komorowych. Otwiera to, ich zdaniem, w dalszej perspektywie, możliwości wykorzystania BNP do identyfikacji chorych zagrożonych nagłym zgonem, którzy mogliby odnieść korzyści z implantacji kardiowertera-defibrylatora. BNP może również znaleźć zastosowanie w kwalifikacji chorych do przeszczepów serca.

Autorzy pracy chcieliby, aby w przyszłości oznaczenia BNP były wykorzystywane w niewydolności serca w podobny sposób jak HbA1c jest wykorzystywana u chorych na cukrzycę, u których indywidualne pomiary hemoglobiny glikozylowanej pozwalają na personalizację leczenia i poprawę rokowania.

Opracowane na podstawie: Heart / 2006-01-09

Dodaj komentarz