Przebieg i rokowanie w schizofrenii

Thomas H. Jobe i Martin Harrow – Long-term outcome of patients with schizophrenia: a review Can J Psych 2006;50:892
W Canadian Journal of Psychiatry ukazał się artykuł przeglądowy poświęcony naturalnej historii schizofrenii. Za sprawą przystępnego języka i uniwersalnego podejścia do zagadnienia publikacja zainteresuje nie tylko psychiatrów.

Autorzy omawianego artykułu, Jobe i Harrow, przeanalizowali 10 badań z grupą kontrolną, dotyczących tej choroby i charakteryzujących się co najmniej 10-letnim okresem obserwacji. Wynika z nich, że naturalna historia schizofrenii jest niejednolita. W zależności od ciężkości chorobę można sklasyfikować jako łagodną, umiarkowaną lub ciężką. W większości przypadków schizofrenia ma charakter postępujący, z krótkimi okresami bez objawów, a rokowanie jest niekorzystne.

Porównanie wykładników sprawności psychofizycznej i socjalnej u osób z wieloletnią schizofrenią i innymi przewlekłymi chorobami psychicznymi wypada zwykle niekorzystnie dla pierwszej z wymienionych grup. Niemniej, u niemałego odsetka chorych obserwuje się długotrwałą, niekiedy wieloletnią remisję, a u nielicznej grupy pacjentów możliwe jest przerwanie farmakoterapii i poprzestanie na obserwacji.

Lekarze praktycy powinni zwrócić uwagę na ryzyko samobójstw u osób ze schizofrenią, szczególnie wysokie w pierwszych 10-12 latach trwania choroby.

Dzięki współczesnym metodom leczenia możliwa jest modyfikacja przebiegu schizofrenii, jednak kluczowe znaczenie w przeciwdziałaniu i leczeniu epizodów psychotycznych mają czynniki związane z chorym, takie jak „siła wewnętrzna”, postrzeganie choroby czy sposób przezwyciężania problemów.

Autorzy omawianego artykułu zwracają uwagę na znaczną heterogenność wyników analizowanych badań. Podkreślają potrzebę ujednolicenia metodyki kolejnych prac, upatrując w tym sposób na uzyskanie pełniejszych danych na temat naturalnej historii schizofrenii.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2005-12-09