Praktyczne zastosowanie peptydów natriuretycznych

Alan Maisel – The coming of age of natriuretic peptides J Am Coll Cardiol 2006;47:61
W 2000 roku Food and Drug Administration zaaprobowała zastosowanie oznaczeń peptydów natriuretycznych (NP) w praktyce klinicznej. Jak pokazują wyniki aktualnych badań przeglądowych, obecnie w Stanach Zjednoczonych NP oznacza się w ponad 80% szpitali.

W komentarzu opublikowanym na łamach Journal of the American College of Cardiology (JACC), Alan Maisel omawia wyniki prezentowanej w tym samym numerze JACC pracy Richardsa i wsp., poświęconej porównaniu wartości diagnostycznej BNP i NTproBNP oraz prezentuje schematy zastosowania oznaczeń peptydów natriuretycznych w codziennej praktyce.

Richards i wsp. porównali rezultaty oznaczeń BNP i NTproBNP u ponad 1000 osób ze stabilną chorobą niedokrwienną serca wykazując, że ich zdolność do przewidywania 12-miesięcznej śmiertelności całkowitej i/lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca okazała się taka sama.

Maisel proponuje kilka klinicznych algorytmów zastosowania oznaczeń NP. U chorych z ostrą dusznością wartości pozwalające z dużym prawdopodobieństwem wykluczyć lub potwierdzić niewydolność serca, to odpowiednio BNP <100 pg/mL oraz >500 pg/mL. Wartości progowe w algorytmie użycia testów BNP w opiece podstawowej u chorych ze stabilną chorobą wieńcową dla wykluczenia rozpoznania dysfunkcji lewokomorowej, u osób bez znanego wywiadu w tym kierunku, to <20 pg/mL u osób bezobjawowych oraz <40 pg/mL u osób objawowych. W tej drugiej grupie, w przypadku wyniku oznaczenia BNP w granicach ≥40 do <400 pg/mL, w diagnostyce różnicowej należy rozważyć rozpoznania zawału serca, zatorowości płucnej oraz zapalenia płuc i wykonać badanie echokardiograficzne. U chorych z BNP ≥400 pg/mL niewydolność serca jest bardzo prawdopodobna i należy rozważyć skierowanie chorego do szpitala.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2006-01-03