Nowa definicja zawału według Brytyjskiego Towarzystwa Kardiologicznego: implikacje kliniczne

R.Das i wsp – The British Cardiac Society Working Group definition of myocardial infarction: implications for practice Heart 2006;92:21
Od roku 2000 standardem dla rozpoznania zawału serca (MI) stało się oznaczenie poziomu troponiny w surowicy krwi. W raporcie British Cardiac Society (BCS) opublikowanym w roku 2004 zaproponowano różne definicje ostrychzespołów wieńcowych (ACS): MI, ACS z martwicą miocytów i ACS pod postacią niestabilnej choroby wieńcowej, wyznaczając dla nich odpowiednie wartości referencyjne poziomu troponiny.

Wykorzystując nowe kryteria BCS, Das i wsp. przeprowadzili badanie prospektywne, analizujące śmiertelność w populacji brytyjskiej. Przeanalizowano dane 2484 pacjentów z ACS podzielonych na grupy z rozpoznaniami niestabilnej choroby wieńcowej (Accu TnI =< 0.06 mikrog/dL), ACS z martwicą miocytów (Accu TnI > 0.06-0.5 mikrog/dL i ACS z kliniczną postacią MI (Accu TnI > 0.5 mikrog/dL). Uwzględniono zmienne demograficzne, kliniczne i terapeutyczne.

Dane opublikowane w The Heart wskazują, że 30-dniowa śmiertelność wyniosła odpowiednio 4.5%, 10.4% i 12.9% (p<0.001) a 6-miesięczna 8.6, 18.7% i 19.2% (bez znamiennej różnicy dla dwóch ostatnich wartości). Nie wykazano różnic pomiędzy częstością zabiegów przezskórnej (10.7% vs 11.1%) oraz chirurgicznej (2.7% vs 2.6%) rewaskularyzacji (odpowiednio dla grupy z martwicą miocytów i kliniczną postacią MI).

Nowe kryteria BCS okazały się zatem użyteczne a śmiertelność w ACS z niewielką martwicą mięśnia sercowego wysoka. By ją ograniczyć konieczna jest wczesna identyfikacja oraz bardziej agresywne leczenie tych chorych.

Opracowane na podstawie: Heart / 2006-01-17