Intensywne leczenie cukrzycy typu 2-jak szybko przynosi efekty i jak długo jest skuteczne?

Julie Ménard i wsp – Efficacy of intensive multitherapy for patients with type 2 diabetes mellitus: a randomized controlled trial CMAJ 2005;173:1457
Na łamach Canadian Medical Association Journal Julie Menard i wsp. przedstawiają wyniki 18 miesięcznego eksperymentu terapeutycznego, polegającego na intensyfikacji leczenia wielu czynników ryzyka u chorych na cukrzycę typu 2. Do prezentowanego przez nich badania rekrutowano chorych w wieku 30-70 lat, ze źle wyrównaną metabolicznie cukrzycą (poziom HbA1c >8%), randomizowanych następnie do grupy intensywnego leczenia oraz grupy kontrolnej (po 36 pacjentów).

Interwencja terapeutyczna w grupie badanej polegała na trwałej modyfikacji diety, zwiększeniu aktywności fizycznej, intensyfikacji dotychczasowego leczenia hipoglikemizujacego (zwiększenie dawek leków, terapia skojarzona z insuliną), leczenia hipotensyjnego i hipolipemizujacego. Program opierał się na ścisłym monitorowaniu czynników ryzyka, częstych pomiarach glikemii, systematycznych kontaktach telefonicznych oraz comiesięcznych wizytach w centrum leczniczym. W grupie kontrolnej pacjenci pozostawali pod zwykłą opieką lekarza rodzinnego, którego wspomagał endokrynolog.

Po 12 miesiącach stwierdzono, że w grupie leczonej intensywnie, w porównaniu z grupą kontrolną, istotnie częściej uzyskiwano zalecany poziom wyrównania glikemii (HbA1c < 7%; 35% v 8%), zalecaną redukcję wartości ciśnienia rozkurczowego ( <80 mm Hg; 64% v 37%), zalecane stężenie cholesterolu LDL (<2,5 mmol/l; 53% v 20%) oraz zalecane poziomy stężenia trójglicerydów (<1,5 mmol/l; 44% v 14%). Znamiennej poprawie uległy również wskaźniki jakości życia, natomiast różnice w zakresie ciśnienia skurczowego i glikemii na czczo nie osiągnęły istotności statystycznej.

W 6 miesięcy po zaprzestaniu programu intensywnej terapii (18 miesiąc badania) wypracowane w ciągu pierwszego roku różnice pomiędzy grupami ulegały zatarciu.

Autorzy we wnioskach podkreślają wczesną skuteczność intensyfikacji leczenia cukrzycy, szybko jednak zanikającą po powrocie do zwykłej opieki. Niezbędne jest zatem wypracowanie strategii długotrwałej poprawy efektów leczenia pacjentów chorych na cukrzycę typu 2.Na

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2005-12-06