Badania skrinigowe w cukrzycy-czy mogą wzbudzać niepotrzebny lęk?

T. C. Skinner i wsp – Diabetes screening anxiety and beliefs Diabet Med 2005;22:1497
Wśród argumentów przeciwko powszechnym badaniom przesiewowym w kierunku cukrzycy typu 2 można znaleźć obawy o psychologiczne koszty takiej interwencji: wzmożony lęk, negatywne uczucia po rozpoznaniu choroby, negację ryzyka związanego z chorobą, świadomość przyklejenia etykiety chorego na cukrzycę.

Autorzy z Wielkiej Brytanii prezentują na łamach Diabetic Medicine pracę poświęconą wpływowi badania przesiewowego w kierunku cukrzycy na poziom odczuwanego lęku wśród badanych. W grupie 1339 osób, zróżnicowanych etnicznie, o zwiększonym ryzyku rozwoju cukrzycy, wykonano test doustnego obciążenia glukozą oraz przeprowadzono kwestionariusze oceny lęku, stabilności emocjonalnej oraz przekonań dotyczących cukrzycy i jej przebiegu.

U 45% badanych odnotowano umiarkowane podwyższenie poziomu lęku – niższe niż przy rutynowej kontroli zdrowia przeprowadzanej przez lekarza rodzinnego. Na poziom odczuwanego lęku miała w analizie wieloczynnikowej wpływ jedynie stabilność emocjonalna – cecha związana z osobowością. Co ciekawe, 60% badanych było świadomych związku cukrzycy z dietą i czynnikami dziedzicznymi, ale znaczący odsetek osób (23 – 26%) nie wymienił tych czynników jako powodów cukrzycy, część ankietowanych zaliczała do nich natomiast czynniki infekcyjne, skażenie środowiska oraz inne elementy stylu życia. 21% badanych nie sądziło, że cukrzyca jest schorzeniem przewlekłym trwającym do końca życia, a 30% uważało, że nie ma negatywnego wpływu na jakość życia.

Zdaniem autorów badanie wykazało, że skrining w kierunku cukrzycy nie indukuje znaczących objawów niepokoju.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2005-11-15