Karmienie piersią a występowanie cukrzycy typu 2

Alison M. Stuebe i wsp – Duration of lactation and incidence of type 2 diabetes JAMA 2005;294:2601
Zarówno w badaniach na zwierzętach jak i na ludziach stwierdzono, że w porównaniu do kobiet niekarmiących, podczas laktacji matki mają lepszą tolerancję glukozy i większą insulinowrażliwość. Zaobserwowane różnice były niezależne od masy ciała.

W Journal of the American Medical Association ukazały się wyniki badania oceniającego związek pomiędzy karmieniem piersią a ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2. Grupę badaną stanowiły kobiety uczestniczące w badaniach Nurses` Health Study (NHS) (n=83 585) i Nurses` Health Study II (NHS II) (n=73 418). Wśród kobiet z NHS w czasie obserwacji w latach 1986 – 2002 (1239709 osobo-lat) wystąpiło 5145 przypadków cukrzycy typu 2, a w badaniu NHS II rozpoznano w latach 1989-2001 (778876 osobo-lat) 1132 przypadki cukrzycy typu 2.

Analiza wykazała, że wzrost długości czasu karmienia piersią był związany ze zmniejszeniem ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2. Każdy dodatkowy rok karmienia piersią u kobiet, które urodziły dzieci w czasie 15 poprzedzających lat, powodował zmniejszenie ryzyka cukrzycy o 15% (95% CI 1%-27%) u uczestniczek NHS i o 14% (95% CI 7%-21%) u uczestniczek NHS II. Wyniki były niezależne od innych czynników ryzyka: wskaźnika masy ciała, diety, aktywności fizycznej czy palenia papierosów.

Autorzy zauważyli także, że dłuższy czas laktacji przypadający na jedną ciążę przynosi większą korzyść niż ten sam czas rozłożony na większą liczbę dzieci. Jeden rok karmienia jednego dziecka zmniejszał skorygowane pod względem wieku ryzyko o 44%, zaś ten sam czas karmienia rozłożony pomiędzy dwoje dzieci zmniejszał ryzyko o 24%. Ponieważ zaprezentowane badanie jest pierwszym tego typu, uzyskane wyniki powinny być potwierdzone przez innych autorów. Na wyjaśnienie czeka również fizjologiczny mechanizm zaobserwowanych zależności.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2005-11-23

Dodaj komentarz