Czy farmaceuta może zwiększyć skuteczność leczenia cukrzycy?

M.D. Smith i S.A. Smith – Pharmacist led, primary care based disease management reduced risk factors and improved glycaemic control in diabetes Evid Based Med 2005;10:154
Na łamach Evidence Based Medicine przedstawiono streszczenie pracy poświęconej udziałowi farmaceutów w kontroli czynników ryzyka u pacjentów powyżej 18 roku życia, ze źle leczoną cukrzycą typu 2 (wyjściowe poziomy HbA1c >8,0%).

W trwającym około roku randomizowanym badaniu klinicznym porównano opiekę lekarza rodzinnego, wspomaganego interwencją terapeutyczną farmaceuty (112 pacjentów) z opieką prowadzoną wyłącznie przez lekarza rodzinnego (110 pacjentów). Farmaceuci, po odpowiednim szkoleniu, zapewniali edukację terapeutyczną oraz aktywnie uczestniczyli w kontroli czynników ryzyka chorób układu krążenia.

Po roku wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego zmniejszyły się w sposób bardziej istotny w grupie leczonej z udziałem farmaceutów w porównaniu z grupa kontrolną (odpowiednie wartości to – 7 mm Hg vs +2 mm Hg dla ciśnienia skurczowego oraz -4 mm Hg vs +1 mm Hg dla ciśnienia skurczowego). Podobną obserwację poczyniono w odniesieniu do hemoglobiny glukozylowanej HbA1c, której poziom zmienił się w obu grupach o odpowiednio -2,5% i -1,6%. Redukcja stężenia cholesterolu całkowitego (-27 mg% w grupie z udziałem farmaceutów i -12 mg% w grupie opieki zwykłej) nie osiągnęła istotności statystycznej.

Autorzy konkludując podkreślają pozytywną rolę farmaceutów w kontroli metabolicznej szeregu czynników ryzyka u chorych na cukrzycę, a także znaczenie interwencji niefarmakologicznych takich jak: wsparcie działań podejmowanych samodzielnie przez pacjenta, nauka rozwiązywania problemów, konsultacje rodzinne, terapia behawioralna.

Opracowane na podstawie: Evidence Based Medicine / 2005-10-02