Czy szkolenie rodziny chorego na cukrzycę sprzyja leczeniu tej choroby?

T. A. Armour i wsp – The effectiveness of family interventions in people with diabetes mellitus: a systematic review Diabet Med 2005;22:1295
Czy odpowiednia interwencja terapeutyczna ukierunkowana na bliskich – mieszkających razem z chorym na cukrzycę rodziców, opiekunów czy współmałżonków, może przyczynić się do osiągnięcia celów terapeutycznych stawianych osobie cierpiącej na cukrzycę?

Odpowiedź na powyższe pytanie przedstawiła na łamach Diabetic Medicine grupa badaczy z USA, którzy poddali systematycznemu przeglądowi 19 randomizowanych badań klinicznych. 13 badań dotyczyło rodzin dzieci chorych na cukrzycę typu 1, pozostałe dotyczyły dorosłych z cukrzycą typu 1 lub 2.

W próbach oceniano wpływ programów edukacyjnych dotyczących dzielenia odpowiedzialności w opiece nad chorym na cukrzycę, poświęconych metodom rozwiązywania konfliktów w rodzinie, stosowaniu diety, ćwiczeń fizycznych, samokontroli, zasad leczenia insuliną, zapobieganiu i wykrywaniu powikłań choroby, adaptacji psychologicznej, kształtowaniu zachowań i relacji w rodzinie.

W meta-analizie wykazano, że w grupach, w których aktywnie szkolono rodziców, poziom HBA1c u dzieci z cukrzycą typu 1 ulegał obniżeniu o 0,6%. Podobny, korzystny wpływ współuczestnictwa w edukacji terapeutycznej partnera życiowego lub współmałżonka odnotowano u dorosłych chorych na cukrzycę. Interwencje terapeutyczne wyraźnie poprawiały relacje i sposoby radzenia sobie z konfliktami w całej rodzinie. Co ciekawe, interwencje mające na celu redukcję masy ciała dawały lepsze rezultaty, jeżeli uczestniczyli w nich współmałżonkowie chorych kobiet, natomiast mężczyźni osiągali lepsze wyniki bez udziału partnerek.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2005-10-24