Aspiryna: czy może obniżać ciśnienie tętnicze?

Franz H. Messerli – Aspirin: a novel antihypertensive drug? or two birds with one stone? J Am Coll Cardiol 2005;46:984
Od czasu syntezy aspiryny w roku 1897 i zarejestrowania jej przez berlińskie Imperial Patent Office w roku 1899, powiększa się lista chorób, w których można ją zastosować.

Franz H. Messerli na łamach Journal of the American College of Cardiology komentuje artykuł zamieszczony w tym samym numerze pisma, w którym Hermida i wsp. dowodzą, że aspiryna ma działanie hipotensyjne. Według cytowanego artykułu, aspiryna podawana przez 3 miesiące w dawce 100 mg redukuje ciśnienie tętnicze o 7/5 mm Hg, ale tylko podana wieczorem, na krótko przed zaśnięciem. Aspiryna podana w takiej samej dawce rano, nie tylko nie obniża wartości ciśnienia tętniczego, a wręcz wywołuje jego wzrost (2,6/1,6 mm Hg, p<0.002). Efekt taki wykazano na grupie 300 dotychczas nieleczonych pacjentów, w I okresie nadciśnienia tętniczego, badanych przy pomocy 48-godzinnego, automatycznego pomiaru ciśnienia.

Messerli przyznaje, że korzystny efekt aspiryny może wiązać się ze zmniejszaniem występującego w nocy wzrostu aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). Innym możliwym wytłumaczeniem działania hipotensyjnego aspiryny może być jej efekt przeciwzapalny oraz bezpośredni wpływ na struktury podwzgórza.

Zdaniem Messerliego wyniki pracy należy jednak traktować z dużą ostrożnością, bowiem autorzy artykułu nie tłumaczą na przykład, dlaczego aspiryna, mająca krótki czas połowicznego rozpadu (15 minut), podawana wieczorem wywołuje trwający 24 godziny efekt hipotensyjny, a nie wywołuje takiego efektu w dzień. Rezultaty pracy mogą przypominać, jego zdaniem, wcześniejsze obserwacje dotyczące hypotensyjnego działania statyn, które nie znalazły potwierdzenia w starannie zaplanowanych prospektywnych próbach klinicznych. A zatem, chociaż zjawisko spadku ciśnienia tętniczego pod wpływem aspiryny jest bardzo interesujące, wymaga potwierdzenia w kolejnych badaniach.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2005-09-20