Patologiczna skłonność do hazardu i duża depresja mogą mieć wspólne podłoże genetyczne

Marc N. Potenza i wsp – Shared genetic contributions to pathological gambling and major depression in men Arch Gen Psy 2005;62:1015
Patologiczną skłonność do hazardu i dużą depresję łączy coś więcej niż tylko częsta koincydencja, twierdzą autorzy badania opublikowanego w Archives of General Psychiatry.

Wprawdzie już we wcześniejszych badaniach zwracano uwagę na fakt, że osoby ze skłonnością do hazardu częściej niż inne popełniają samobójstwo i łączono to zjawisko z predyspozycją do zaburzeń afektywnych, jednak omawiana zależność nie doczekała się głębszej analizy.

Autorzy omawianego badania dążyli do ustalenia, czy istnieją wspólne czynniki genetyczne i środowiskowe warunkujące podatność na obie „choroby”. Idealną grupą badaną okazały się bliźnięta – wietnamscy mężczyźni w średnim wieku uczestniczący w projekcie Vietnam Era Twin Registry.

Potenza i wsp. stwierdzili zależność pomiędzy podwyższonym ilorazem szans dużej depresji i patologicznej skłonności do hazardu. Ta zależność była statystycznie znamienna także po uwzględnieniu różnic pod względem licznych zmiennych socjo-demograficznych i psychiatrycznych. Obliczono, że za patologiczną skłonność do hazardu odpowiadały w 66% zmienne genetyczne, a w 34% środowiskowe. Z kolei podatność na dużą depresję zależała od czynników genetycznych w 41%, a od czynników środowiskowych w 59%.

Stwierdzono istotną korelację pomiędzy zmiennymi genetycznymi warunkującymi podatność na obie nieprawidłowości. Aż 34% analizowanych czynników genetycznych było odpowiedzialnych jednocześnie za dużą depresję i za patologiczną skłonność do hazardu. Analogicznej zależności nie zaobserwowano w przypadku żadnego z badanych czynników środowiskowych.

Podsumowując, za częstą koincydencję patologicznej skłonności do hazardu i dużej depresji u mężczyzn w średnim wieku odpowiada w dużym stopniu wspólne podłoże genetyczne.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2005-09-26