Starzenie się naczyń a ryzyko chorób sercowo-naczyniowych-patomechanizmy

Samer S. Najjar, Angelo Scuteri, Edward G. Lakatta – Arterial aging. Is it an immutable cardiovascular risk factor? Hypertension 2005; 46:454
Zaawansowany wiek jest jedynym z głównych czynników ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej i udaru mózgu. Jak dotychczas jednak, brak jest jednoznacznego wyjaśnienia przyczyn wzrostu zachorowalności na choroby serca i naczyń z wiekiem.

Na łamach czasopisma Hypertension S. Najjar i wsp. zebrali wyniki dotychczasowych badań doświadczalnych i klinicznych, rzucających światło na związek procesu starzenia się z chorobami sercowo-naczyniowymi. Wiadomo, że z upływem lat dochodzi do poszerzenia światła aorty oraz pogrubienia błony wewnętrznej i środkowej dużych tętnic. Zjawisko to obserwuje się także u osób bez objawów miażdżycy, choć istnieją duże różnice w jego nasileniu. Zwiększa się także sztywność naczyń, co tłumaczone jest odkładaniem kolagenu oraz fragmentacją i usuwaniem włókien elastyny z ich ścian. Ponadto, u osób starszych upośledzeniu ulega funkcja śródbłonka naczyniowego.

Wskazuje to na narastające z wiekiem zmiany morfologiczne i czynnościowe naczyń, mogące leżeć u podstawy chorób sercowo-naczyniowych. Istotne znaczenie dla starzenia się naczyń ma prawdopodobnie aktywność układu renina-angiotensyna – podwyższone stężenie angiotensyny II stwierdzono w pogrubiałym śródbłonku naczyń, a aktywacja receptorów angiotensyny II powoduje zwiększone odkładanie włókien kolagenu w ścianie naczyń oraz stymuluje przerost jej mięśniówki. Wykazano także, że u chorych z nadciśnieniem tętniczym wspomniane zmiany są bardziej nasilone, niż u zdrowych osób w podobnym wieku.

Wyniki badań doświadczalnych wskazują, że podawanie substancji hamujących układ renina-angiotensyna zapobiega odkładaniu kolagenu i spowalnia przerost ścian naczyń. Jest to, być może, jedna z metod zapobiegania procesowi starzenia naczyń.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2005-09-15