Nadciśnienie utajone (maskowane) i nadciśnienie białego fartucha

Franz H. Messerli i Delia Cotiga – Masked hypertension and white-coat hypertension: therapeutic navigation between Scylla and Charybdis J Am Coll Cardiol 2005;46:516
W Journal of the American College of Cardiology ukazał się artykuł dotyczący rozpoznawania i leczenia utajonego (maskowanego) nadciśnienia tętniczego (MH, masked hypertension) i nadciśnienia tętniczego białego fartucha (WCH, white-coat hypertension). Artykuł odnosi się do opublikowanej w tym samym numerze pisma pracy badaczy japońskich, którzy przez 10 lat obserwowali 1332 osób normotensyjnych lub z różnymi rodzajami nadciśnienia.

Franz H. Messerli i Delia Cotiga oceniają, że WCH jest łagodnym i stosunkowo łatwym do rozpoznania zespołem chorobowym, nie związanym z długoterminowym wzrostem ryzyka powikłań sercowych. Najistotniejsza w rozpoznawaniu WCH wydaje się informacja o domowych pomiarach ciśnienia tętniczego lub weryfikacja WCH poprzez 24-godzinne monitorowanie Holterem ciśnieniowym. W opinii autorów postępowanie u osób z WCH, polegające na „kontroli i obserwacji”, bez włączania leczenia farmakologicznego wydaje się najbardziej uzasadnione.

Z drugiej strony autorzy podkreślają bardzo istotne znaczenie utajonego nadciśnienia tętniczego (MH), które przez niektórych badaczy nazywane jest „odwrotnością WCH”. Badania populacyjne w Japonii potwierdziły, że w porównaniu do normotoników, osoby z MH mają podobne czynniki ryzyka jak osoby z nadciśnieniem rozpoznanym oraz porównywalne ryzyko powikłań (ponad 2-krotnie przewyższające ryzyko u osób bez nadciśnienia) i znacznie wyższą częstość przerostu serca i uszkodzeń narządowych. Utajone nadciśnienie występuje z podobną częstością jak WCH (w omawianym badaniu odpowiednio 17% i 13%). MH charakteryzują prawidłowe wyniki pomiarów ciśnienia w gabinecie lekarskim, podczas gdy w pomiarach Holtera ciśnieniowego występują okresy wysokich wartości ciśnienia tętniczego. Podejrzenie utajonego nadciśnienia tętniczego powinny budzić objawy uszkodzenia narządowego (przerost serca, mikroalbuminuria). WCH jest często niepotrzebnie leczone, podczas gdy postępujące objawy uszkodzenia narządowego u chorych z nadciśnieniem jawnym lub utajonym powinny skłaniać do intensyfikacji leczenia.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2005-09-02