PTCA po 12 godzinach od początku zawału serca – wyniki BRAVE-2

Albert Schomig i wsp – Mechanical reperfusion in patients with acute myocardial infarction more than 12 hours from symptoms onset JAMA 2005;293:2865
W Journal of Amercian Medical Association ukazały się wyniki badania BRAVE-2 (Beyond 12 hours Reperfusion AlternatiVe Evaluation). Porównano w nim skuteczność leczenia zachowawczego (z ewentualną koronarografią i PTCA przed wypisem, co wykonano u 30% chorych) i rutynowego zabiegu PTCA u chorych ze świeżym zawałem serca (AMI), zgłaszającymi się powyżej 12 godzin od początku bólu.

Grupa ta może obejmować od 5 do 40% chorych z AMI, którzy z różnych powodów docierają do szpitali z opóźnieniem. W grupie tej tradycyjnie nie stosuje się leczenia reperfuzyjnego, z uwagi na brak korzyści leczenia fibrynolitycznego i brak badań potwierdzających skuteczność PTCA.

Do BRAVE-2 włączono 365 chorych zgłaszających się 12-48 godzin po wystąpieniu co najmniej 20 minutowego bólu wieńcowego, z uniesieniem ST i w stabilnym stanie przy przyjęciu. Podzielono ich losowo na grupy kwalifikowane do leczenia zachowawczego lub natychmiastowej koronarografii z PTCA ze stentem i inhibitorem receptora GP IIb/IIIa. Podstawowym celem badania było określenie zakresu redukcji obszaru zawału lewej komory, ocenianego w badaniu CT i SPECT w 5-10 dobie AMI. Leczenie inwazyjne zastosowano u 98% chorych zakwalifikowanych do koronarografii; 50% z nich miało zamkniętą tętnicę odpowiedzialną za obszar zawału.

Stwierdzono, że obszar zawału w grupie leczonej inwazyjnie był istotnie mniejszy od stwierdzanego w grupie leczonej zachowawczo (8% vs 13%, p<0.001, zarówno u chorych z pierwszym jak i kolejnym zawałem). Kliniczne punkty końcowe (zgon, zawał serca i udar) w obserwacji 30-dniowej występowały rzadziej w grupie leczonej inwazyjnie niż w grupie leczonej zachowawczo, nie osiągając jednak istotności statystycznej (4.4% vs 6.4%, p=NS).

Badanie wskazuje na potencjalne znaczenie leczenia reperfuzyjnego u chorych, którzy zgłaszają się z ponad 12-godzinnym opóźnieniem. Konieczne są jednak duże badania weryfikujące kliniczne i odległe korzyści takiej terapii.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2005-06-15