Nadciśnienie białego fartucha a ryzyko rozwoju utrwalonego nadciśnienia tętniczego

Takashi Ugajin i wsp – White-coat hypertension as a risk factor for the development of home hypertension Arch Intern Med 2005;165:1541
Nadciśnienie tętnicze białego fartucha (WCHT) to stan charakteryzujący się podwyższonymi wartościami ciśnienia tętniczego w gabinecie lekarskim i jednocześnie prawidłowymi wartościami ciśnienia tętniczego mierzonego w domu lub za pomocą rejestratorów ambulatoryjnych.

Na łamach Archives of Internal Medicine opublikowano artykuł poświęcony zależności pomiędzy występowaniem nadciśnienia białego fartucha a ryzykiem rozwoju utrwalonego nadciśnienia tętniczego w przyszłości. Takashi Ugajin i wsp. podkreślają, że kliniczne znaczenie WCHT nie zostało do końca określone i nie jest pewne, czy jego występowanie wiąże się ze wzrostem ryzyka sercowo-naczyniowego.

Wyniki badań przekrojowych okazały się sprzeczne, w niektórych stwierdzono wzrost ryzyka sercowo-naczyniowego u chorych z WCHT, w innych pracach takiej zależności nie zaobserwowano. Nie wiadomo również, czy WCHT stanowi stan przejściowy pomiędzy normotensją a utrwalonym nadciśnieniem tętniczym.  Choć w dwóch małych pracach bez grupy kontrolnej stwierdzono dużą częstość rozwoju utrwalonego nadciśnienia u osób z WCHT, to jednak w pojedynczej pracy posiadającej grupę kontrolną, w obserwacji krótkoterminowej ryzyko rozwoju utrwalonego nadciśnienia okazało się podobne u osób z WCHT i normotensją.

Takashi Ugajin i wsp. przez 8 lat obserwowali prospektywnie grupę 128 osób z WCHT (pomiary domowe <135/85 mmHg i pomiary w gabinecie lekarskim ≥140/90 mmHg) oraz 649 osób z normotensją (pomiary domowe <135/85 mmHg i pomiary w gabinecie lekarskim <140/90 mmHg).

W trakcie obserwacji nadciśnienie rozwinęło się u 46.9% chorych z WCHT i 22.2% chorych z normotensją. W wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej iloraz szans (OR) rozwoju nadciśnienia u chorych z WCHT wyniósł 2.86 (95% przedział ufności 1.90-4.31, P<0.001). Pozostałe istotne statystycznie czynniki ryzyka to: wiek (w przeliczeniu na 10 lat) (OR 1.32, P<0.005), płeć męska (OR 1.28, P=0.01) oraz otyłość (OR 1.76, P<0.001).

Komentując uzyskane wyniki Takashi Ugajin i wsp. stwierdzają, że choć prognostyczne znaczenie WCHT pozostaje nie do końca poznane, to wydaje się, że WCTH wiąże się z ponad dwukrotnym wzrostem ryzyka rozwoju utrwalonego nadcisnienia w obserwacji długoterminowej. Chorzy z WCHT powinni być zatem uważnie obserwowani.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2005-07-11