Jak farmakogenomika może pomóc w terapii nadciśnienia tętniczego?-komentarz

Nick J. R. Brain, Anna Dominiczak – Pharmacogenomics in hypertension: present practicalities and future potential J Hypertens 2005;23:1327
Do dyspozycji lekarza opiekującego się chorym z nadciśnieniem tętniczym pozostaje obecnie ponad sto różnych leków hipotensyjnych. Przed klinicystą pojawia się zadanie takiego wyboru preparatu, który pozwoli uzyskać optymalny efekt leczenia – jak poważny jest to problem dowodzi m.in. fakt, że jedynie u jednej czwartej chorych z nadciśnieniem udaje się uzyskać normalizację ciśnienia krwi.

W artykule, zamieszczonym w Journal of Hypertension N. Brain i A. Dominiczak przedstawili związki pomiędzy genetyką a diagnostyką i terapią nadciśnienia. Celem badań jest m.in. określenie wpływu materiału genetycznego człowieka na działanie leków hipotensyjnych oraz ustalenie optymalnego leku w zależności od genomu chorego.

Autorzy artykułu wskazują na fakt, że prowadzone dotychczas badania, w szczególności dotyczące pojedynczych polimorfizmów genów, nie pozwalają na wyprowadzenie jednoznacznych wniosków. Niewielkie grupy badanych chorych, przy dużej liczbie ocenianych zmiennych, prowadzą do sprzecznych wyników, które praktycznie nie mają zastosowania klinicznego.

Brain i Dominiczak przyszłość farmakogenomiki widzą w dużych, szczegółowo zaplanowanych i konsekwentnie przeprowadzonych badaniach, z zastosowaniem odpowiednich grup kontrolnych. Uzyskane w nich dane pozwolą na ustalenie praktycznych wskazówek dla potrzeb codziennej praktyki klinicznej. Autorzy zwracają również uwagę, że dotychczas większość badań dotyczyła pojedynczych genów, wpływających na farmakodynamikę i kinetykę leków. Odmienne podejście polega na określeniu całego układu wielu polimorfizmów genów i oceny jego wpływu (np. przy okazji badań klinicznych) na efekt terapeutyczny leku.

Wiedza, jakie jest prawdopodobieństwo korzyści klinicznych płynących z zastosowania wybranego leku u konkretnego chorego, ułatwiłaby znacznie selekcję optymalnego preparatu hipotensyjnego.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2005-07-12