Jak zapobiegać depresji poporodowej: przegląd badań

Cindy-Lee Dennis – Psychosocial and psychological interventions for prevention of postnatal depression: systematic review BMJ 2005;331:15
Depresja poporodowa jest częstym problemem zdrowotnym, który dotyczy nawet 13% kobiet. W większości przypadków rozpoczyna się w pierwszych 3 miesiącach po porodzie. Jak dotąd nie przeprowadzono systematycznego przeglądu badań na temat wpływu psychospołecznych i psychologicznych działań prewencyjnych na rozwój tego rodzaju depresji.

W British Medical Journal ukazał się artykuł podejmujący ten problem. Analizie poddano 15 randomizowanych badań porównujących standardową opiekę w okresie przed-, około- i poporodowym, z opieką rozszerzoną o dodatkowe interwencje psychologiczne i psychosocjalne. Łącznie w badaniach wzięło udział 7697 kobiet.

Ogólny wpływ psychosocjalnych i psychologicznych działań prewencyjnych na pojawienie się depresji poporodowej nie był statystycznie istotny (względne ryzyko [RR] 0.81, 95% przedział ufności [CI] 0.65-1.02). Jedyną interwencją mającą wyraźny efekt prewencyjny okazało się profesjonalne wsparcie medyczne w okresie poporodowym (częste wizyty pielęgniarek) – RR 0.68, 95% CI 0.55-0.84. Najlepsze wyniki uzyskano analizując podgrupę pacjentek podwyższonego ryzyka (żyjących w stresie, konflikcie małżeńskim czy przy braku wsparcia socjalnego) (RR 0.67, 95% CI 0.51-0.89). Działania ograniczone do okresu poporodowego przynosiły większą korzyść (RR 0.76, 95% CI 0.58-0.98) niż interwencje poprzedzające poród, a indywidualne (RR 0.76, 95% CI 0.59-1.00) miały przewagę nad postępowaniem grupowym (RR 1.03, 95% CI 0.65-1.63).

Analiza wykazała więc, że psychosocjalne i psychologiczne działania nie wpływają w sposób znaczący na częstość występowania depresji poporodowej. Najbardziej obiecującym wydaje się troskliwa, profesjonalna opieka medyczna kobiet po porodzie.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2005-07-02