Wskaźniki chorobowości zaburzeń sklasyfikowanych w DSM-IV w populacji USA

Ronald Kessler i wsp – Lifetime prevalence and age-of-onset distributions of DSM-IV disorders in the National Comorbidity survey Replication Arch Gen Psychiatry 2005;62:593
W artykule zamieszczonym na łamach czerwcowego numeru Archives of General Psychiatry, Ronald Kessler wraz z zespołem analizuje chorobowość w ciągu całego życia z powodu zaburzeń sklasyfikowanych w DSM-IV.

Autorzy postanowili sprawdzić, czy po modyfikacji systemu klasyfikacyjnego zmieniły się wskaźniki chorobowości oraz wiek pierwszego epizodu chorobowego, w zakresie najczęstszych klas zaburzeń: lękowych, afektywnych, kontroli zachowań impulsywnych i uzależnienia od substancji psychoaktywnych. Za pomocą kwestionariusza WHO (WHO-CIDI) od lutego 2001 r. do kwietnia 2003 r. przebadano 9282 osoby. Wskaźnik odpowiedzi ankietowanych wynosił 70.9%. Osoby te mówiły po angielsku i przekroczyły 18 rok życia. Ankieta była przeprowadzana osobiście przez zawodowych ankieterów.

Największą chorobowość w ciągu życia stwierdzono w przypadku: dużej depresji (16.6%), nadużywania alkoholu (13.2%), specyficznych fobii (12.5%) i fobii społecznych (12.1%). Wśród klas zaburzeń najczęściej notowano: zaburzenia lękowe (28.8%), zaburzenia kontroli impulsów (20.8%) oraz uzależnienie od substancji psychoaktywnych (14.6%).

U 46.4% ankietowanych w ciągu życia stwierdzono przynajmniej jedno zaburzenie znajdujące się w klasyfikacji DSM-IV. Dwa lub więcej zaburzenia miało 27.7% ankietowanych, a 17.3% co najmniej 3 zaburzenia.

Najwcześniej rozwijały się zaburzenia lękowe i zaburzenia kontroli impulsów (mediana wieku zachorowania – 11 lat). Ponad połowa wszystkich zachorowań miała miejsce przed 24 rokiem życia. Późniejszy wiek zachorowania wiązał się z częstszym współwystępowaniem różnych schorzeń jednocześnie.

Badanie pokazało, że połowa Amerykanów może w ciągu życia spełnić kryteria DSM-IV. Zaburzenia rozwijają się zwykle w dzieciństwie lub okresie młodzieńczym, dlatego działania mające na celu zapobieganie chorobom psychicznym powinny być w większym stopniu zorientowane na ludzi młodych.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2005-06-11