Zastosowanie komórek macierzystych śródbłonka w chorobach serca

Victor J. Dzau i wsp – Therapeutic potential of endothelial progenitor cells in cardiovascular diseases Hypertension 2005;46:7
U podstaw wielu chorób układu sercowo-naczyniowego leżą zaburzenia funkcji śródbłonka. Wcześniejsze badania wykazały, że pochodzące ze szpiku kostnego, krążące komórki macierzyste (CEPC – circulating endothelial progenitor cells), odgrywają istotną rolę w procesach naprawczych związanych z reendotelializacją uszkodzonych naczyń oraz z tworzeniem nowych naczyń w obszarze niedokrwionego mięśnia.

Możliwości klinicznego użycia CEPC budzą duże zainteresowanie. Dowiedziono, że zarówno podeszły wiek, jak i określone sytuacje kliniczne (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, niewydolność nerek) ograniczają dostępność CEPC oraz skuteczność ich działania.

Victor J Dzau i wsp. omawiają na łamach Hypertension potencjał terapeutyczny CEPC, zwracając szczególną uwagę na możliwości ich zastosowania w chorobach układu sercowo-naczyniowego oraz na istniejące w tym zakresie ograniczenia. Wstępne badania kliniczne wykazały skuteczność autologicznych przeszczepów CEPC w leczeniu zawału serca i niedokrwienia kończyn.

Autorzy sugerują, że konieczne wydaje się zwiększenie ilości dostępnych CEPC, poprzez wykorzystanie innych źródeł krążących komórek (np. krew pępowinowa) lub strategie endogennego ich pobudzania. Skuteczność terapeutyczna CEPC może, zdaniem autorów, wzrosnąć dzięki technikom inżynierii genetycznej. Ocena bezpieczeństwa i skuteczności terapii CEPC wymaga przeprowadzenia kilku dużych randomizowanych i wieloośrodkowych badań.

Jak piszą Dzau i wsp., pomimo istniejących ograniczeń, perspektywy wykorzystania CEPC w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego są dobre.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2005-07-11