Wymierne korzyści z aktywności fizycznej w cukrzycy typu 2

Chiara Di Loreto i wsp – Make your diabetic patients walk Diabetes Care 2005;28:1295
Jak dotąd w niewielu badaniach dokumentowano pełne korzyści, również ekonomiczne, wynikające z aktywności fizycznej w cukrzycy typu 2.

Chiara Di Loreto i wsp., na łamach Diabetes Care, przeprowadzili analizę znaczenia wysiłku fizycznego u 179 chorych z cukrzycą typu 2. W trakcie dwuletniego okresu badania pacjentów zachęcano do regularnej, umiarkowanej aktywności fizycznej. Na podstawie kwestionariusza oceniano tygodniowy dodatkowy wydatek energetyczny związany z aerobowym wysiłkiem fizycznym wyrażony w METs/godzinę /tydzień (metaboliczne ekwiwalenty pochłaniania tlenu, 30 minutowy umiarkowany, codzienny wysiłek = > 10 METS).

Po 2 latach osoby, których wydatek energetyczny związany z dodatkową aktywnością fizyczną przekraczał wartość 10 METS/godzinę/tydzień charakteryzowało istotne zmniejszenie masy ciała, obwodu talii, poziomu HbA1c, wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego, częstości pracy serca, stężeń cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL i trójglicerydów, stężenia glukozy na czczo, wzrostowi uległo natomiast stężenie cholesterolu HDL.

Stwierdzono ponadto, że graniczna wartość wysiłku fizycznego przynosząca pełne i trwałe efekty we wszystkich analizowanych parametrach zawiera się pomiędzy 20-30 METS/godzinę/tydzień.

W uzupełnieniu należy podkreślić znacząca redukcję całkowitych kosztów leczenia cukrzycy typu 2, o 386-2070 $ rocznie, w zależności od stopnia aktywności fizycznej. Koszty stosowanych leków dla osób prowadzących aktywny tryb życia uległy zmniejszeniu o 196-660 $ rocznie.

A zatem, jak piszą autorzy pracy, interwencja polegająca na zachęcaniu do aktywności fizycznej pacjentów z cukrzycą typu 2 może skutecznie w długotrwałym okresie poprawić profil czynników ryzyka i przynieść wymierną redukcję kosztów leczenia.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2005-06-20