Duża depresja u pacjentów z zaburzeniami osobowości typu „borderline”

Silvio Bellino i wsp – Major depression in patients with borderline personality disorder: a clinical investigation Can J Psychiatry 2005;50:234
W Canadian Journal of Psychiatry zespół Silvio Bellino opublikował wyniki badań własnych, dotyczących pacjentów z dużą depresją i osobowością „z pogranicza” (borderline).

Wcześniejsze prace wskazują na współwystępowanie osobowości „borderline” z dużą depresją u około 53% – 85% pacjentów. Niektórzy uważają to za przejaw wspólnego procesu patologicznego, inni widzą w tym przypadkową zbieżność.

Autorzy postawili sobie za cel ocenę klinicznych różnic pomiędzy pacjentami z dużą depresją i osobowością typu „borderline”, a pacjentami z dużą depresją i innymi zaburzeniami osobowości u 119 kolejnych osób z odpowiednim rozpoznaniem. W ocenie osobowości posłużono się kwestionariuszem opartym na kryteriach diagnostycznych zaburzeń osobowości w DSM-IV (SCID). Kryteria zaburzeń osobowości typu „borderline” spełniało 45 pacjentów, a 74 miało poza depresją objawy innych zaburzeń osobowości. Pacjentów badano za pomocą standaryzowanych kwestionariuszy.

Wykazano, że nasilenie zaburzeń osobowości typu „borderline” pozytywnie korelowało z wynikami w skali depresji Zunga, z częstszymi aktami samookaleczeń, a także z występowaniem zaburzeń depresyjnych u krewnych pierwszego stopnia. Im większe nasilenie objawów zaburzeń osobowości typu „borderline,” tym więcej zgłaszanych problemów w funkcjonowaniu społecznym i młodszy wiek zachorowania na dużą depresję.

Zdaniem autorów pracy, w porównaniu z pacjentami z dużą depresją i innymi zaburzeniami osobowości, pacjenci z dużą depresją i osobowością z pogranicza stanowią grupę, w której choroba powoduje większe upośledzenie funkcjonowania i częściej występuje rodzinnie.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2005-03-19