Czy spoczynkowa czynność serca u pacjentów z chorobą wieńcową ma znaczenie prognostyczne?

Ariel Diaz i wsp – Long-term prognostic value of resting heart rate in patients with suspected or proven coronary artery disease Eur Heart J 2005;26:967

Zwolnienie czynności serca pomaga zapobiegać epizodom dusznicy. Nie jest jednak jasne, czy wolniejsza czynność serca poprawia rokowanie u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD).

W European Heart Journal opublikowano wyniki badania Diaz i wsp., którego głównym celem było ustalenie zależności pomiędzy spoczynkową czynnością serca a wystąpieniem zdarzeń sercowo-naczyniowych w populacji chorych z CAD lub jej podejrzeniem. Grupę badaną stanowili pacjenci włączeni do Coronary Artery Surgery Study (n=24913), obserwowani średnio przez 14.7 lat. Wyjściowo dokonano podziału na kwintyle, zależnie od spoczynkowej czynności serca.

W analizie wieloczynnikowej uwzględniającej inne czynniki ryzyka, w porównaniu z czynnością serca ≤62 uderzeń/min., spoczynkowa czynność serca 77-82 uderzeń/min. wiązała się z istotnie wyższym ryzykiem ogólnej śmiertelności (wskaźnik hazardu [HR]=1.16, 99% przedział ufności [CI] 1.04-1.28). Zależność ta była jeszcze bardziej widoczna przy czynności serca ≥83 uderzeń/min. (HR 1.32). Wysoka spoczynkowa czynność serca (≥83 uderzeń/min.) była również silnym predyktorem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (HR=1.31). Porównanie pacjentów z czynnością serca 77-82 uderzeń/min. i ≥83 uderzeń/min. z pacjentami ≤62 uderzeń/min. wykazało, że HR dla czasu hospitalizacji z jakiejkolwiek przyczyny sercowo-naczyniowej wyniosły odpowiednio 1.11 i 1.14 (p<0.0001 dla obu).

W podsumowaniu autorzy zwracają uwagę, że prosty pomiar spoczynkowej czynności serca jest istotnym czynnikiem prognostycznym i nie powinien być przez lekarzy pomijany. Opisana praca stanowi także podstawę do dalszych badań w celu określenia, czy farmakologiczne zwolnienie akcji serca może poprawiać rokowanie. Dotychczas w badaniach eksperymentalnych i klinicznych wykazano, że redukcja akcji serca poprawia czynność śródbłonka i hamuje aterogenezę.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2005-05-15

Dodaj komentarz