Prosty algorytm skryningu zaburzeń metabolizmu glukozy

M. Franciosi i wsp – Use of the Diabetes Risk Score for opportunistic screening of undiagnosed diabetes and impaired glucose tolerance Diabetes Care 2005;28:1187
Wczesne wykrycie zaburzeń metabolizmu glukozy ma podstawowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom. Autorzy z Włoch przedstawili na łamach Diabetes Care projekt algorytmu rozpoznawania cukrzycy, nieprawidłowej glikemii na czczo (IFG) i upośledzonej tolerancji glukozy (IGT), u osób z obecnością co najmniej jednego czynnika ryzyka chorób układu krążenia (obciążający wywiad rodzinny, nadciśnienie, dyslipidemia, przerost lewej komory, palenie), dotąd bez rozpoznanej hiperglikemii.

Do badania włączono kolejnych 1377 pacjentów w wieku 55-75 lat, zgłaszających się na wizytę do lekarza rodzinnego. U każdego z nich wykonano test doustnego obciążenia glukozą (OGTT), interpretując go zgodnie z zaleceniami WHO oraz kwestionariusz oceny ryzyka cukrzycy (Diabetes Risk Score-DRS), w którym określano wiek, BMI, obwód talii, stosowanie leków hipotensyjnych, wywiad w kierunku hiperglikemii, aktywność fizyczną, spożycie owoców i warzyw. Częstość występowania zaburzeń metabolizmu glukozy w badanej grupie wyniosła 54,9%, w tym IFG-15,4%, IGT-11,0%, współistnienie IGT i IFG-11,0% oraz cukrzyca typu 2-17,4%.

W 20-punktowej skali DRS wynik >9,0 najlepiej wyróżniał osoby z podwyższonym ryzykiem zaburzeń metabolizmu glukozy. Bazując na uzyskanych wynikach analizowano strategię polegającą na kwalifikacji do oznaczenia stężenia glukozy na czczo jedynie osób z DRS > 9,0 i następnie, jeżeli poziom glikemii na czczo mieścił się w granicach 5,6-6,9 mmol/l, na ocenie OGTT. Pozwoliło to wykryć 83% przypadków cukrzycy typu 2 oraz 57% przypadków IGT.

Według autorów zaproponowany algorytm może być użytecznym i ekonomicznym narzędziem przesiewowym dla lekarzy rodzinnych, pozwalającym uniknąć wykonywania zbędnych oznaczeń glukozy lub OGTT.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2005-05-10