Redukcja masy ciała i aktywność fizyczna najskuteczniej przeciwdziałają zespołowi metabolicznemu

Trevor J. Orchard i wsp – The effect of metformin and intensive lifestyle intervention on the metabolic syndrome: the Diabetes Prevention Program randomized trial Ann Intern Med. 2005;142:611
Opracowanie metod leczenia zespołu metabolicznego wydaje się stanowić jedno z najważniejszych wyzwań dla zapobiegania chorobom układu sercowo-naczyniowego. Ponad 3-letnia obserwacja osób z upośledzoną tolerancją glukozy w ramach Diabetes Prevention Programme (DPP), pozwoliła porównać wpływ intensywnej modyfikacji stylu życia (utrata masy ciała i umiarkowana aktywność ruchowa), terapii metforminą z placebo (grupa kontrolna), na występowanie zespołu metabolicznego, definiowanego zgodnie z zaleceniami ATP III.

Wyniki analizy przedstawił T.J Orchard i wsp. na łamach Annals of Internal Medicine. Stwierdzono, że po 3 latach badania DPP częstość występowania zespołu metabolicznego wzrosła w grupie placebo z 55% do 61% (p<0,003), wzrosła nieznamiennie statystycznie w grupie metforminy (z 54% do 55%; p=NS) oraz istotnie zmniejszyła się w grupie modyfikacji stylu życia (z 51% do 43%; p<0,001). Względna redukcja zapadalności, w porównaniu z placebo, wyniosła 41% (p<0,001) w przypadku modyfikacji stylu życia oraz 17% w przypadku podawania metforminy (p<0,03). Co ważne, modyfikacja stylu życia wpływała korzystnie na ekspresję większości składowych zespołu metabolicznego: obwodu talii, zaburzeń lipidowych, hiperglikemii i nadciśnienia tętniczego.

Autorzy uważają, że poza korzystnym wpływem na poziom glikemii, zmiana stylu życia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego i poprzez to zredukować ryzyko sercowo-naczyniowe.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2005-04-19

Dodaj komentarz