Kwietiapina i riwastygmina są nieskuteczne w leczeniu pobudzenia u osób z demencją

Clive Ballard i wsp – Quetiapine and rivastigmine and cognitive decline in Alzheimer`s disease: randomised double blind placebo controlled trial BMJ 2005;330:874
W British Medical Journal warto zwrócić uwagę na wyniki oryginalnej pracy, w której oceniano skuteczność atypowego leku antypsychotycznego – kwietiapiny i inhibitora cholinesterazy – riwastygminy, u osób z chorobą Alzheimera, demencją i istotnym klinicznie pobudzeniem.

Leki antypsychotyczne są bardzo często stosowane w leczeniu demencji pomimo, że dowody wskazujące na ich skuteczność są słabe, a działania niepożądane występują często i nie należą do łagodnych. Dane na temat atypowych leków antypsychotycznych oraz inhibitorów cholinesterazy są skąpe, choć w badaniach bez randomizacji i grupy kontrolnej wskazywano, że mogą być skuteczne w podgrupie osób z demencją i zachowaniami agresywnymi.

Celem autorów z Wielkiej Brytanii było zweryfikowanie tych obserwacji w badaniu z grupą kontrolną, randomizacją i podwójnie ślepą próbą. Analizą objęto łącznie 93 osoby, rezydentów domów opieki długoterminowej, z chorobą Alzheimera, demencją i pobudzeniem. Uczestników losowo przydzielano do grup otrzymujących kwietiapinę, riwastygminę lub placebo. Głównym mierzonym parametrem była zmiana nasilenia pobudzenia (oceniana według kryteriów inwentarza Cohena-Mansfielda) oraz demencji (oceniana w skali SIB [severe impairment battery]) po 6 i 26 tygodniach, w porównaniu do wartości wyjściowych.

Wbrew wynikom wcześniejszych badań, w wymienionych powyżej punktach czasowych nie wykazano znamiennej różnicy pod względem zmiany stopnia pobudzenia pomiędzy grupami leczonymi a grupą placebo. Co ciekawe, wpływ kwietiapiny na stopień demencji był znamiennie gorszy od wpływu placebo.

Autorzy podsumowują, że kwietiapina i riwastygmina nie mają zastosowania w leczeniu pobudzenia i demencji u osób z domów opieki długoterminowej. Co więcej, pierwszy z wymienionych leków może być szkodliwy w tej grupie chorych.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2005-04-16