Leczenie zaburzeń lipidowych a Australii

Leon A. Simons i David R. Sullivan – Lipid-modyfying drugs MJA 2005;182:286
Badania epidemiologiczne wykazały stałą zależność pomiędzy poziomem cholesterolu całkowitego i cholesterolu lipoproteiny niskiej gęstości (LDL) a ryzykiem choroby wieńcowej. Zaobserwowano również zależność pomiędzy zaburzeniami lipidowymi a ryzykiem udaru niedokrwiennego mózgu.

W obszernym artykule przeglądowym opublikowanym na łamach Medical Journal of Australia, Leon Simons i David Sullivan przedstawili współczesne metody leczenia zaburzeń lipidowych w tym kraju. Podstawowym celem terapii jest obniżenie poziomu cholesterolu LDL do poniżej 2.5 mmol/L (wartości przyjęte w 2001 roku przez National Heart Foundation of Australia oraz Cardiac Society of Australia and New Zealand). Autorzy pracy podkreślają jednak, iż zgodnie z propozycją US National Cholesterol Education Program, w grupie bardzo wysokiego ryzyka (z rozpoznaną chorobą wieńcową, cukrzycą lub wieloma czynnikami ryzyka), wartości progowe należałoby obniżyć do 1.8 mmol/L.

Sposób postępowania różni się w zależności od rodzaju zaburzeń lipidpowych. U chorych z dominującą hypercholesterolemią lekami pierwszego rzutu są statyny, a w przypadku ich nietolerancji – niedawno wprowadzony do lecznictwa w Australii – ezetimib. W przypadku nieskuteczności monoterapii statyną można dodatkowo zastosować żywicę lub wspomniany wyżej ezetimib, hamujący wchłanianie cholesterolu w jelitach. W przypadku dominującej hypertrójglicerydemii lekiem pierwszego rzutu jest fibrat, a jeśli nie jest tolerowany, należy podać długołańcuchowe n-3 wielonienasycone kwasy tłuszczowe. W hyperlipidemii mieszanej, zgodnie z zaproponowanym przez autorów schematem, podaje się łącznie statyny i fibraty lub statyny i długołańcuchowe n-3 wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Pełnego efektu terapii należy oczekiwać po upływie 6 tygodni od jej rozpoczęcia. W tym samym czasie należy również skontrolować objawy uboczne, profil lipidowy oraz enzymy mięśniowe i wątrobowe. Należy pamiętać o możliwych interakcjach z innymi lekami, zwłaszcza katabolizowanymi z udziałem cytochromu P450.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 2005-03-21