Niewydolność serca u pacjentów z zachowaną i upośledzoną frakcją wyrzutową lewej komory

A Varela-Roman i wsp – Heart failure in patients with preserved and deteriorated left ventricular ejection fraction Heart 2005;91:489
Według różnych danych 20-50% pacjentów z niewydolnością serca (CHF) ma zachowaną funkcję skurczową lewej komory. Liczne porównania chorych z zachowaną i upośledzoną funkcją skurczową pokazują sprzeczne dane odnośnie rokowania. Znalezienie najbardziej istotnych czynników prognostycznych pozwoliłoby na ustalenie odpowiednich strategii postępowania.

W The Heart ukazał się artykuł, w którym oceniono kliniczne i rokownicze różnice pomiędzy pacjentami z niewydolnością serca i zachowaną lub upośledzoną funkcją skurczową. Spośród 1252 chorych z CHF (485 kobiet i 676 mężczyzn w średnim wieku 69.4 roku), hospitalizowanych w szpitalu w Santiago de Compostela w latach 1991-2002 z powodu niewydolności serca, 39.8% miało zachowaną funkcję skurczową lewej komory, definiowaną jako frakcja wyrzucania (LVEF) ≥50%.

Starszy wiek, płeć żeńska, migotanie przedsionków, choroba zastawkowa, kardiomiopatie inne niż rozstrzeniowa i niedokrwienna, występowały istotnie częściej w grupie z zachowaną LVEF. W grupie z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory istotnie częściej odnotowywano: obecność trzeciego tonu serca, nadmierne wypełnienie żył szyjnych, powiększenie sylwetki serca, radiologiczne objawy zastoju w krążeniu płucnym, patologiczne załamki Q, blok lewej odnogi pęczka Hisa, rytm zatokowy, kardiomiopatię niedokrwienną lub rozstrzeniową. Chorzy ci znacząco częściej otrzymywali przy wypisie ze szpitala inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę oraz inne leki hipotensyjne, znacząco częściej również klasyfikowano ich do IV klasy czynnościowej niewydolności serca wg NYHA.

Po roku, trzech i pięciu latach obserwacji w całej populacji przeżywalność wynosiła odpowiednio 84%, 66.7% i 50.9%. Autorzy nie stwierdzili różnic w przeżywalności pomiędzy grupami z upośledzoną i zachowaną funkcją skurczową (również u osób po 75 roku życia).

A zatem, wobec niekorzystnego rokowania u chorych z niewydolnością serca i prawidłową LVEF, konieczne jest opracowanie nowej strategii prewencji i leczenia. Pomocne w tym będą wyniki toczących sie aktualnie badań klinicznych.

Opracowane na podstawie: Heart / 2005-04-11

Dodaj komentarz