Dieta ubogowęglowodanowa-czy może wejść na salony medycyny naukowej?

George A. Bray – Is there something special about low-carbohydrate diets? Ann Intern Med 2005;142:469
Diety ubogowęglowodanowe („optymalne”) ze zwiększoną zawartością tłuszczów i białka, od wielu lat popularyzowane jako remedium na otyłość i recepta na zdrowie, nie cieszą się dużym uznaniem w środowisku medycznym. W ostatnich latach stanowią jednak cel rzetelnej oceny naukowej.

G.A. Bray, w artykule redakcyjnym prezentowanym na łamach Annals of Internal Medicine, przedstawia możliwe miejsce diety ubogowęglowodanowej w leczeniu otyłości. Autor rozważania swoje opiera na pracy prezentowanej w tym samym numerze czasopisma, pokazującej, że u osób otyłych z cukrzycą typu 2, stosowana przez 2 tygodnie dieta niskowęglowodanowa przyczyniała się do obniżenia ilości spożywanych kalorii, spadku masy ciała, wzrostu insulinowrażliwości, poprawy profilu dobowego glikemii i poprawy lipidogramu. Również Freedeman i wsp. wykazali, że diety niskowęglowodanowe i diety zrównoważone wiążą się z podobną redukcją spożycia kalorii (w granicach 1400/kcal/dobę).

„Diety optymalne” powodują początkowo większy ubytek masy ciała, w długotrwałej obserwacji utrata masy ciała jest jednak porównywalna z dietami kontrolnymi. Jednym z ważnych elementów „diety optymalnej” jest zmniejszenie liczby rodzajów źródeł kalorii, co znajduje uzasadnienie w koncepcji zaspokojenia głodu dla specyficznych pokarmów: po spożyciu obiadu nadal możemy odczuwać głód na proste węglowodany i chętnie spożyjemy deser. W diecie optymalnej mechanizm ten zostaje wyeliminowany („jedz tylko białko i tłuszcz, ale w takiej ilości na jaką masz ochotę”).

Według autora komentarza redakcyjnego, poszukiwanie jedynej skutecznej diety w leczeniu zaburzeń masy ciała nie wydaje się racjonalne, gdyby taka dieta istniała, już zostałaby odkryta. W terapii otyłości może okazać się korzystna okresowa zmiana programu dietetycznego. Kolejne opublikowane prace potwierdzają natomiast, że dieta ubogowęglowodanowa może mieć swoje naukowo potwierdzone miejsce w leczeniu otyłości.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2005-03-15