Dieta ubogowęglowodanowa u otyłych chorych z cukrzycą typu 2

G. Boden i wsp – Effect of a low-carbohydrate diet on appetite, blood glucose levels, and insulin resistance in obese patients with type 2 diabetes Ann Intern Med 2005;142:403
W ostatnim czasie dużo zainteresowania, ale i kontrowersji, budzi dieta ubogowęglowodanowa (Atkinsa). Dane o stosowaniu tej diety u osób z cukrzycą są bardzo ograniczone.

Guenther Boden i wsp. zaplanowali badanie, do którego włączono 10 otyłych chorych z cukrzycą typu 2. U badanych, specjalnie dla celów badania hospitalizowanych, oceniano różnorodne wskaźniki metaboliczne. Przez pierwszy tydzień stosowano zwykłą dietę (okres kontrolny), a następnie przez dwa tygodnie dietę niskowęglowodanową, o zawartości 21 g węglowodanów/dobę (d).

W ciągu pierwszego tygodnia waga badanych osób nie uległa zmianie (114,75 kg vs 114,43 kg), jak również ilość spożywanej i wydatkowanej energii (3111 kcal/d vs 3284 kcal/d). W okresie stosowania diety ubogowęglowodanowej, po uwzględnieniu zmian ilości wody w organizmie, ubytek wagi wyniósł 1,6 kg i zależał od zmniejszenia tłuszczowej masy ciała. Towarzyszył mu spadek liczby spożywanych kalorii (do 2164 kcal/d) i wynoszący 1027 kcal deficyt w dziennym bilansie energetycznym.

W czasie stosowania diety ubogowęglowodanowej obserwowano obniżenie stężenia glukozy na czczo z 7,5 mmol/l do 6,3 mmol/l oraz stężeń glukozy w dobowym profilu glikemii. Obniżeniu uległ poziom HbA1c z 7,3% do 6,8%, stężenia cholesterolu całkowitego z 180 mg% do 163 mg% oraz trójglicerydów z 162,83 mg% do 105,31 mg%. Zmianom tym towarzyszyła poprawa wskaźników insulinowrażliwości o 75%, obniżenie stężeń insuliny, leptyny i wzrost stężenia greliny. Obserwowano wzrost stężenia mocznika i wydalania związków ketonowych.

Autorzy uważają, że głównym mechanizmem indukującym te zmiany nie jest skład diety ale uzyskany deficyt energetyczny. Ich zdaniem rezultaty pracy uzasadniają przeprowadzenia długoterminowych badań nad dietami niskowęglowodanowymi w cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2005-03-15