Glikemia na czczo a niewydolność serca u pacjentów bez cukrzycy

Christopher Nielson, Theodore Lange – Blood glucose and heart failure in nondiabetic patients Diabetes Care 2005;28:607
Cukrzyca jest znanym czynnikiem ryzyka rozwoju niewydolności serca (HF). Wciąż nie wiadomo natomiast, czy podobnie jest w odniesieniu do stanów przedcukrzycowych. Próbę wyjaśnienia tej kwestii podjęli Nielson i Lange, w badaniu opublikowanym w Diabetes Care.

W populacji 20 810 osób bez cukrzycy ocenili poziom cukru na czczo, a następnie monitorowali wystąpienie niewydolności serca. Z oceny wykluczono osoby z uprzednio rozpoznaną cukrzycą, z HF rozpoznaną przed upływem roku obserwacji, z poziomem glikemii >125 mg/dl oraz przyjmujących kortykosterydy, diuretyki pętlowe, insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące. Analizy dokonywano porównując grupy różniące się wyjściowymi poziomami glikemii na czczo: <90, 90-99, 100-109 i 110-125 mg/dl.

Podczas obserwacji trwającej średnio 4-5 lat zaobserwowano, że wyższy poziom cukru wiązał się z częstszym rozwojem HF. Dla odpowiednich grup wskażniki wystąpienia HF wynosiły odpowiednio 7.5 , 8.42 (NS), 11.1 (p<0.001) i dla poziomu 110-125 mg/dl – 13.7 nowych zachorowań na 1000 osobo-lat (p<0.0001). Analiza regresji statystycznej wykazała, że wzrost wskaźnika hazardu wystąpienia HF był niezależny od wieku, płci, BMI, poziomu kreatyniny, nadciśnienia, poziomu lipidów, przyjmowanych leków, palenia papierosów i rozpoznania choroby wieńcowej.

A zatem, jak wskazują przedstawione dane, podwyższony poziom glikemii u osób bez cukrzycy wymaga uważnej klinicznej oceny, ze względu na ryzyko pojawienia się niewydolności serca.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2005-03-15