NT-pro-BNP – nowy wskaźnik rokowniczy w stabilnej chorobie wieńcowej

Charlotte Kragelund i wsp – N-terminal pro-B-type natriuretic peptide and long-term mortality in stable coronary heart disease N Engl J Med 2005;352:666
Badania ostatnich lat potwierdziły istnienie zależności pomiędzy stężeniem w surowicy krwi mózgowego peptydu natriuretycznego (brain natriuretic peptide – BNP) a rokowaniem w ostrym incydencie wieńcowym. Dotychczas nie podejmowano się natomiast oceny wartości prognostycznej BNP u chorych ze stabilną chorobą wieńcową.

Duńscy autorzy opublikowali w New England Journal of Medicine wyniki badania, w którym oznaczali u chorych poddanych planowej koronarografii nieaktywny, N-końcowy fragment peptydu, będącego prohormonem BNP (NT-pro-BNP). Próbki krwi, pobrane w dniu badania hemodynamicznego, w latach 1991-1993, przetrzymywano w temperaturze -80 C. W 2004 r. dokonano oznaczenia NT-pro-BNP. W tym samym czasie, na podstawie informacji uzyskanych z duńskiego urzędu ewidencji ludności, autorzy zebrali dane o zgonach wśród uczestników badania: spośród 1034 chorych, w czasie trwającej ponad 9 lat obserwacji zmarło 288 osób.

Dla celów statystycznych chorzy zostali podzieleni na cztery równe liczebnie grupy, w zależności od stężenia NT-pro-BNP. Stwierdzono, że osoby z najwyższego kwartyla (stężenie NT-pro-BNP powyżej 455 pg/ml), obciążone były ponad sześciokrotnie wyższym ryzykiem zgonu niż osoby z najniższego kwartyla (stężenie NT-pro-BNP poniżej 64 pg/ml). Duża różnica w rokowaniu utrzymywała się po uwzględnieniu w analizie statystycznej innych czynników ryzyka zgonu: wieku, cukrzycy, palenia papierosów oraz wielkości frakcji wyrzutowej lewej komory (skorygowany wskaźnik ryzyka 2.4; 95% przedział ufności: 1.5-4.0; p<0.001).

A zatem, jak stwierdzają autorzy, NT-pro-BNP można uznać za czynnik mający istotną wartość prognostyczną w stabilnej chorobie wieńcowej.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2005-02-17