Nadciśnienie tętnicze u osób w starszym wieku-aktualny stan wiedzy

Lori M. Dickerson, Maria V. Gibson – Management of hypertension in older persons Am Fam Physician 2005;71:469
Wyniki badania Framingham wskazują, że u zdrowych osób w wieku 55 lat, ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego w przyszłości wynosi aż 90%. Ponieważ w krajach uprzemysłowionych postępuje proces starzenia się populacji, nadciśnienie tętnicze staje się jednym z najważniejszych problemów medycznych świata zachodniego.

Na łamach American Family Physician ukazał się artykuł poglądowy Dickerson i Gibson, na temat leczenia osób z nadciśnieniem tętniczym w wieku podeszłym. W USA 65% osób w wieku 60 i więcej lat choruje na nadciśnienie, ale tylko u 27% spośród nich wartości ciśnienia są dobrze kontrolowane. U ludzi starszych często występuje izolowane nadciśnienie tętnicze (isolated systolic hypertension – ISH), będące wynikiem zwiększonej sztywności tętnic oporowych. Wysoka amplituda ciśnienia krwi (tj. różnica pomiędzy ciśnieniem skurczowym a rozkurczowym krwi) jest wyrazem zaawansowanych zmian miażdżycowych małych tętnic i trwale podwyższonego oporu naczyniowego.

W badaniu SHEP wykazano, że agresywne leczenie hipotensyjne, prowadzące do obniżenia zarówno skurczowego jak i rozkurczowego ciśnienia krwi, zmniejszało ryzyko powikłań naczyniowych nadciśnienia. Chociaż większość danych naukowych dowodzi korzyści klinicznych leczenia farmakologicznego w przypadku ciśnienia skurczowego > 160 mm Hg, w opublikowanych w 2003 roku amerykańskich wytycznych JNC 7 zaleca się rozważenie terapii hipotensyjnej już przy wartościach powyżej 140 mm Hg. Za leki pierwszego rzutu w leczeniu nadciśnienia u osób starszych, amerykańskie źródła uznają diuretyki tiazydowe. Podkreśla się również wagę pomiarów ciśnienia w pozycji stojącej, pozwalających na wykrycie jatrogennej hipotonii ortostatycznej.

Opracowane na podstawie: American Family Physican / 2005-02-01