Stres a starzenie się

Joan Arehart-Treichel – Can stress reduction fight some signs of aging? Psychiatric News 2005;40:27
Już od dawna podejrzewano, że stres psychospołeczny może przyspieszać procesy starzenia. Joan Arechart-Treichel w Psychiatric News komentuje wyniki przeprowadzonego przez Elissę Epel badania, opublikowanego w listopadzie 2004 roku w Proceedings of the National Academy of Sciences.

We wstępie autorka wyjaśnia, że telomery są to kompleksy DNA z białkami, które odgrywają jedną z kluczowych ról w mechanizmie podziałów komórkowych. Stwierdzono, że stopniowo skracają się z wiekiem, co prowadzi do zahamowania procesów podziałów komórkowych i ograniczenia procesów regeneracji.

Zespół Elissy Epel postanowił przekonać się, czy stres psychospołeczny nasila naturalny proces skracania telomerów z wiekiem. Przebadano 39 zdrowych kobiet w wieku 20-50 lat, które były matkami przewlekle chorych dzieci. Grupę kontrolną stanowiło 19 dobranych pod względem wieku zdrowych kobiet, których dzieci były zdrowe. Analizie poddawano jądra komórek monocytów pobieranych z krwi obwodowej.

Stres psychospołeczny okazał się być związany ze znamiennym skróceniem telomerów, nawet po uwzględnieniu wpływu takich czynników jak wiek, masa ciała, palenie papierosów czy spożycie witamin. Co więcej, u 14 osób oceniających siebie jako bardziej zestresowane, obserwowano znacznie obniżoną aktywność telomerazy i wyższy poziom stresu oksydacyjnego w komórkach.

Badanie to pokazuje bezpośredni związek pomiędzy stresem psychospołecznym, a starzeniem się komórek. Udowodnienie związku przyczynowo-skutkowego oraz opisanie mechanizmu tego zjawiska będzie wymagało długich, prospektywnych badań i, jak twierdzą komentatorzy, powinno stać się jednym z głównych kierunków badań w psychologii zdrowia i patofizjologii stresu.

Opracowane na podstawie: Psychiatric News / 2005-01-07