Długoterminowe strategie leczenia dużej depresji pozwalają uniknąć części kosztów

Theo Vos i wsp – The burden of major depression avoidable by longer-term treatment strategies Arch Gen Psychiatry 2004;61;1097
W Australii depresja jako źródło obciążeń zdrowotnych zajmuje trzecie miejsce wśród kobiet i ósme u mężczyzn. Z tego względu konieczne jest określenie efektywnej medycznie i optymalnej kosztowo strategii leczenia tej choroby.

Autorzy pracy opublikowanej w Archives of General Psychiatry, po przeanalizowaniu dostępnego piśmiennictwa, stworzyli model statystyczny, uwzględniający aktualną oraz optymalną strategię leczenia depresji. Porównywano efektywność terapii krótkoteminowej, ograniczonej do leczenia epizodu depresyjnego, długotrwałej farmakoterapii podtrzymującej oraz psychoterapii behawioralno – poznawczej.

Najlepsze efekty lecznicze zanotowano podczas długotrwałej farmakoterapii podtrzymującej, która zapobiegała nawrotom w 43%. Niewiele gorsze wyniki dała ciągła, podtrzymująca psychoterapia – 39%. Leczenie ostrego epizodu i kontynuacja farmakoterapii przez 6 miesięcy zapobiegało nawrotom jedynie w 24%. Najmniej efektywna była psychoterapia stosowana w trakcie epizodu depresyjnego, która zmniejszała prawdopodobieństwo nawrotów o 18%.

Zdaniem autorów wyniki wskazują, że depresję należy traktować jako chorobę przewlekłą. Tylko długoterminowe strategie farmako- i psychoterapii mogą doprowadzić do zmniejszenia obciążeń zdrowotnych z nią związanych.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-11-17