Poziom LDL i CRP jako wskaźniki kontrolne i cele w terapii statyną po OZW

Paul M. Ridker i wsp – C-reactive protein level and outcome after statin therapy N Eng J Med 2005;352:20
W styczniowym numerze New England Journal of Medicine ukazał się artykuł poświęcony znaczeniu poziomu białka C-reaktywnego (CRP) u chorych leczonych statynami. Celem analizy danych pochodzących z badania PROVE-IT TIMI 22 była ocena poziomów CRP i LDL po ostrym zespole wieńcowym (OZW) oraz po 30 dniach terapii prawastatyną (40 mg) lub atorwastatyną (80 mg).

Do badania włączono 3745 chorych po OZW, a leczenie i obserwację prowadzono przez średnio 2 lata. Poziomy LDL i CRP w najwyższym kwartylu, w 30 dniu po OZW związane były z ponad 70% wzrostem ryzyka zgonu i zawału serca. Niższą częstość powikłań obserwowano u chorych z poziomami LDL i CRP poniżej mediany (odpowiednio 70 mg/dL i 2 mg/L) po 30 dniach leczenia (2.4/100 osobolat), w porównaniu do grupy z poziomami LDL i CRP powyżej mediany (4.6/100 osobolat, p<0.001).

Badanie potwierdza istotne znaczenie oceny CRP po leczeniu statyną. W opinii autorów korzystne jest prowadzenie intensywnej terapii wysokimi dawkami statyny, w celu redukcji powikłań po OZW. Istotnym wskaźnikiem skuteczności terapii wydaje się ocena poziomu CRP, który jest niezależnym od LDL czynnikiem ryzyka powikłań. Wyniki badania dostarczają również silnych argumentów na poparcie hipotezy, że redukcja reakcji zapalnej po OZW może poprawiać rokowanie.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2005-01-06