Trendy w wykrywalności cukrzycy

E.W. Gregg i wsp – Trends in the prevalence and ratio of diagnosed to undiagnosed diabetes according to obesity levels in the U.S. Diab Care 2004;27:2806
Odległym powikłaniom cukrzycy można zapobiegać poprzez zwiększenie wykrywalności nierozpoznanej cukrzycy (zwłaszcza w grupach podwyższonego ryzyka) i wczesną interwencję terapeutyczną.

Na łamach Diabetes Care Edward W. Gregg i współpracownicy, wykorzystując wyniki różnych edycji badań przekrojowych (NHANES), ocenili zmieniającą się chorobowość z powodu cukrzycy rozpoznanej uprzednio i świeżo wykrytej. Analizą objęto populację Amerykanów w wieku 20-74 lata, w podgrupach osób z indeksem masy ciała (BMI) odpowiednio: <25,0 kg/m2; 25,0-29,9 kg/m2, 30,0-34,9 kg/m2 i ≥35,0 kg/m2.

W okresie 1976-2000 odsetek osób z BMI 30,0-34,9 kg/m2 wzrósł z 10,1% do 16,9%, a osób z BMI ≥35,0 kg/m2 z 4,4% do 13,5%. W ślad za tym częstość występowania cukrzycy uprzednio rozpoznanej zwiększyła się z 3,3% do 5,8%, natomiast liczba przypadków świeżo wykrytej cukrzycy wzrosła z 2,0% do 2,4%. Chorobowość całkowita z powodu cukrzycy wzrosła więc z 5,3% do 8,2%.

W latach 1976-2000, w stosunku do chorobowości całkowitej, liczba przypadków wcześniej rozpoznanej cukrzycy (prawdopodobieństwo rozpoznania) zwiększyła się z 62,3% do 70,7%. W analizie obejmującej poszczególne podgrupy otyłości istotny wzrost prawdopodobieństwa rozpoznania cukrzycy (z 40,8% do 82,5%) odnotowano tylko w przypadku chorych z BMI ≥35,0 kg/m2. Związane jest to z publikacją i upowszechnieniem zaleceń dotyczących badań skriningowych u osób z otyłością i współistniejącymi innymi czynnikami ryzyka cukrzycy.

Autorzy podkreślają wciąż dużą liczbę przypadków nierozpoznanej cukrzycy (prawie 30% wg aktualnych danych). Ich zdaniem niezbędne jest wypracowanie strategii zwiększających szansę rozpoznawania cukrzycy niezależnie od wskaźnika masy ciała.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2005-12-07