Naprawianie serca – czy mózg musi być zagrożony?

Mark F. Newman, James A. Blumenthal, Daniel B. Mark – Fixing the heart. Must the brain pay the price? Circulation 2004;110:3402
Uważa się, iż u osób poddanych zabiegowi chirurgicznej rewaskularyzacji wieńcowej (CABG) istnieje ryzyko zaburzenia funkcji poznawczych oraz pogorszenia jakości życia, w obserwacji krótko- i długoterminowej (pięć lat). Zaburzenia te wiązano dotychczas zarówno z czynnikami zależnymi od pacjenta (wiek, predyspozycje osobnicze), jak i z czynnikami zależnymi od samego leczenia chirurgicznego (krążenie pozaustrojowe, anestezja, zaburzenia przepływu mózgowego).

Można założyć, że jeśli na zaburzenia funkcji poznawczych wpływają czynniki zależne od samej procedury, rewaskularyzacja przezskórna (PCI) nie powinna do takich powikłań prowadzić.

Mark F. Newman i wsp., w komentarzu redakcyjnym opublikowanym w Circulation, analizują ten problem odnosząc się do badania BARI, które w okresie 5-letniej obserwacji nie ujawniło różnic w tym zakresie pomiędzy pacjentami poddanymi obu rodzajom rewaskularyzacji. Podobnie w badaniu SoS (Stent or Surgery), nie wykazano różnic w wynikach testów neuropsychologicznych u 145 chorych poddanych PCI i CABG 12 miesięcy wcześniej.

Zdaniem autorów komentarza przyczyną mogą być relatywnie małe grupy chorych włączonych do badania lub staranna ich selekcja do procedury chirurgicznej (chorzy niskiego ryzyka). Najważniejszym czynnikiem, w opinii autorów, są jednak niejednolite testy psychologiczne oraz brak jasnych kryteriów określających funkcje poznawcze. Dokładna ocena funkcji mózgu po różnych rodzajach rewaskularyzacji wieńcowej będzie możliwa dopiero wówczas, kiedy przeprowadzone zostaną wieloośrodkowe badania z wykorzystaniem testów wysokiej czułości.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2004-11-30