Osłabienie odpowiedzi na negatywne bodźce jako efekt leczenia antydepresyjnego

Cynthia H. Y. Fu i wsp – Attenuation of the neural response to sad faces in major depression by antidepresant treatment Arch Gen Psychiatry 2004;61:877
Autorzy dokonali oceny czynnościowych obrazów rezonansu magnetycznego (fMRI) mózgu pacjentów depresyjnych, w warunkach ekspozycji na negatywne bodźce w dwóch okresach: przed leczeniem oraz po 8 tygodniach przyjmowania 20 mg fluoksetyny dziennie.

Badanie oparto na neuropsychologicznych założeniach określających depresję jako stan, w którym wydarzenia i emocje pozytywne lub niejednoznaczne są rozpoznawane jako negatywne. Skutkuje to znaczącymi trudnościami psychosocjalnymi i interpersonalnymi w trakcie ostrego epizodu depresji i jest istotą niepełnych remisji w okresie między kolejnymi rzutami choroby afektywnej.

W wykonanym badaniu rolę bodźca pełniły zdjęcia smutnych twarzy, których prezentacja wywoływała u pacjentów depresyjnych znaczniejszą, w porównaniu z grupą kontrolną, aktywację takich obszarów lewej półkuli mózgu jak hipokamp, jądro migdałowate, podwzgórze, torebka wewnętrzna, zakręt obręczy i kora dolnej części płata ciemieniowego. Efektywne leczenie antydepresyjne, przejawiające się objawową poprawą, skutkowało u tych samych pacjentów redukcją aktywności wymienionych obszarów podczas ekspozycji na bodźce depresjogenne oraz wzrostem aktywności kory przedczołowej.

W opinii autorów czynnościowe MRI mózgu obrazujące obszar przedkolankowy przedniego zakrętu obręczy może w przyszłości pełnić rolę zastępczego markera podatności na leczenie antydepresyjne i potwierdzać trafność wyboru leku antydepresyjnego.
Ich zdaniem, naukowe badania funkcjonalne mózgu dostarczają wielu informacji. Ich wadą jest unikalność aparatury i mała liczebność grup badanych – w wypadku omawianej pracy było to 19 osób w grupie z depresją i tyleż samo w grupie kontrolnej.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-09-20