Wskaźniki zapalenia a insulinooporność

Jing Chen i wsp – Association between inflammation and insulin resistance in U.S. nondiabetic adults Diabetes Care 2004;27:2960
Uważa się, że patogeneza insulinooporności może zależeć od aktywacji procesów zapalnych. Jing Chen i wsp. na łamach Diabetes Care, opublikowali wyniki badania zależności pomiędzy markerami zapalenia: ferrytyną, kwasem moczowym, leukocytami, fibrynogenem, białkiem C-reaktywnym a insulinoopornością.

Zebrane dane dotyczyły 5959 osób, uczestników badania NHANES III, w wieku >20 lat, bez cukrzycy. Insulinooporność mierzono wskaźnikiem HOMA (insulinemia x glikemia/22,5), a za insulinooporne uznano osoby z HOMA>2,86.

Wykazano, że wzrost wskaźnika insulinooporności korelował dodatnio ze wskaźnikiem BMI, obwodem talii, wartościami skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego, stężeniem cholesterolu, trójglicerydów, a ujemnie z wielkością wskaźnika filtracji kłębkowej.

Oceniając markery stanu zapalnego w analizie wieloczynnikowej stwierdzono, że wzrost stężenia ferrytyny o 126,1 ng/ml, kwasu moczowego o 1,4 mg/dl, leukocytów o 2200/ul i fibrynogenu o 80,6 mg%, kojarzył się ze wzrostem wskaźnika HOMA odpowiednio o 0,1; 0,16; 0,16; 0,12. Poziom białka C-reaktywnego ≥1,0 mg% kojarzył się z wyższymi o 0,63 wskaźnikami HOMA.

Uzyskane dane wskazują na współzależność pomiędzy markerami zapalenia a insulinoopornością. Dalsze badania powinny potwierdzić przyczynowo-skutkowy charakter tego związku, a w dalszej perspektywie ocenić możliwości leczenia przeciwzapalnego w zapobieganiu insulinooporności, cukrzycy i jej powikłań sercowo-naczyniowych.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2004-12-20