Metaboliczne błędne koło w niewydolności serca

Lionel H Opie – The metabolic vicious cycle in heart failure Lancet 2004;364:1733
Lionel Opie w komentarzu w the Lancet opisuje „metaboliczne błędne koło” w patofizjologii niewydolności serca. Zmniejszony wyrzut serca powoduje aktywację układu adrenergicznego, co prowadzi do wzrostu poziomu wolnych kwasów tłuszczowych (FFA). FFA przedostają się do kardiomiocytów i upośledzają oddychanie mitochondrialne, co ogranicza pobieranie i utlenianie glukozy. Ograniczona glikoliza powoduje zmniejszenie produkcji ATP, co zaburza funkcjonowanie pompy sodowej odpowiedzialnej za skurcz kardiomiocytów. W konsekwencji pogłębia się spadek rzutu serca.

W tym samym numerze the Lancet opublikowano pracę oryginalną Murray i wsp., którzy dowiedli, że w niewydolności serca o etiologii niedokrwiennej zwiększona koncentracja FFA jest związana ze spadkiem koncentracji transportera glukozy GLUT 4.

Autor komentarza rozważa możliwości interwencji farmakologicznej w opisane procesy. Teoretycznie istnieje wiele punktów, w których można przerwać błędne koło rozwoju niewydolności serca. Wykazano, że inhibitory oksydacji kwasów tłuszczowych (trimetazydyna i ranolazyna) pośrednio wspomagają utlenianie glukozy. W jednym z badań klinicznych trimetazydyna okazała się skuteczna w kardiomiopatii niedokrwiennej. Innym mechanizmem ingerencji w metabolizm niewydolnego miokardium może być stymulacja GLUT-4 przez peptyd glukagonopodobny (GLP-1).

Dla ostatecznego ustalenia roli leków przerywających błędne koło metaboliczne w niewydolności serca potrzeba dobrze zaplanowanych badań klinicznych. Zdaniem autora, obiecujące wydają się być doniesienia na temat stosowania GLP-1 w ostrej niewydolności serca oraz trimetazydyny w niewydolności przewlekłej.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2004-11-13